ایده اقتباس از یک رمان یا داستان کوتاه دیگر منحصر به سینما نیست و به حوزه عکاسی هم راه یافته است.

مریم سعیدپور، متولد ۱۳۶۳ در تهران، عکاس خبری و فارغ التحصیل دانشکده خبر، یکی از عکاسانی است که در این زمینه کار کرده و اکنون مجموعه ای از عکس هایش را که بر اساس بازسازی صحنه هایی از رمان ها و داستان های نویسندگان معاصر ایرانی، تهیه کرده با عنوان «از میان حروف سیاه»، در گالری راه ابریشم تهران به نمایش گذاشته است. با مریم سعیدپور در مورد این نمایشگاه و شیوه عکاسی اش گفتگو کرده ام.
مریم سعیدپور: “وقتی شما رمانها و داستانها را میخوانید با شخصیتها ی آن همذات پنداری میکنید. خیلی از این شخصیتها در ذهن شما قرار میگیرند و شما را درگیر میکنند. خیلی وقتها پیش خود تصور میکنید که این شخصیتها در دنیای واقعی چگونه‌اند. سعی می‌کنید آدم‌های اطرافتان را با آنها تطبیق دهید و دنبال ویژگی‌های مشابه آدم‌های دور و برتان با این شخصیت‌ها می‌گردید. مثلا ما خیلی وقت‌ها به شخصیت‌های متوهم دن‌کیشوت یا دایی‌جان ناپلئون می‌گوییم. من هم بعضی از شخصیت‌ها ی داستان‌ها و رمان‌هایی را که می‌خواندم در ذهنم می‌ماندند و خیلی با آنها درگیر می‌شدم. این شخصیت‌ها به مرور زمان بیشتر می‌شدند. فکر کردم شاید خلق تصویر ذهنی‌ام از آنها راهی باشد برای عینی کردن و باور پذیر شدن آنها.”

مریم سعیدپور: “در میان نویسندگان معاصر فارسی، داستان نویسان بزرگی داریم که جزء چهره‌های ماندگار داستان معاصرند و شخصیت‌ها وقصه‌های درخشانی خلق کرده‌اند. صادق هدایت، بزرگ علوی، بهرام صادقی، هوشنگ گلشیری، شهرام رحیمیان، ابوتراب خسروی، حسین سناپور و … از نویسندگان مورد علاقه من هستند. من این شخصیت‌ها را از میان این داستان‌ها و بر اساس علاقه شخصی‌ام انتخاب کردم.”
مریم سعیدپور: “این کار بیش از آنکه انتخاب صحنه خاصی از یک داستان باشد، خلق شخصیت‌های اصلی آن داستان بود بر اساس ذهنیتی که من از آن‌ها داشتم؛ تلاش برای عینی کردن شخصیت‌هایی که سال‌های در دل رمان‌های کاغذی و ذهن خوانندگان زندگی می‌کردند. تلاش من این بود که این آدم‌ها را به طور کامل و با همه جزئیات و روحیاتی که نویسنده‌ها در رمان‌ها آورده بودند ثبت کنم.