شما هم اکنون یک بزرگسال هستید و احتمالا خودتان را بعنوان یک بچه نمی شناسید اما شما هنوز از نظر والدینتان یک بچه اید، اگر چه با نگاه های عجیب و غریب مواجه میشوید. شما مسئولیتی دارید هم اکنون شما بازیکن قانون ها هستید، باید با والدینتان همکاری کنید و نسبت به آنها مودب و صبور باشید، این وظیفه شماست.
شاید آنها شما را عصبانی کنند اما از این به بعد شما نقشی دارید و آن این است:
► به بهترین نحو با والدینتان رفتار نمایید از آنها مواظبت کنید. این چیزی است که آنها نیاز دارند و از شما میخواهند موجب دل گرمیشان باشید. وقتی آنها پرحرفی می کنند فقط گوش دهید البته بدون اخم و عصبانیت.
► بپذیریم که آنها زندگی طولانی و سختی داشته اند و تجارب زیادی کسب کرده اند. تجربه های آنها ممکن است برای شما فایده داشته باشد و شما متوجه نخواهید شد اگر سرتان را تکان دهید و هر چیزی که آنها میگویند را فراموش میکنید.
► ملاقات، نوشتن نامه، تلفن کردن و ارتباط بیش از آنچه که شما فکر میکنید لازم است، اما احتمالا نه به زیادی آنچه که آنها فکر میکنند شما باید انجام دهید.
► در مقابل بچه هایتان با آنها تندی نکنید طوری رفتار کنید که گویی آنها بزرگترین پدر و مادر دنیا هستند.
► وقتی به خانه تان می آیند تا برای مدتی بمانند خوشحال باشید و به آنها اجازه دهید هر برنامه تلویزیونی که دوست دارند تماشا کنند.
► والدینتان شما را بزرگ کرده اند به بزرگسالان توجه جدی داشته باشید. از آنها پرستاری کنید و آنها را جدی بگیرید.
“شما همه این ها را انجام خواهید داد چون آنها به شما زندگی بخشیده اند، شما را بزرگ کرده اند، شاید در طول راه اشتباهاتی نیز کرده باشند اما باید آنها را ببخشید.”