محمود عباس، رهبر تشکیلات خودگردان فلسطین، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت تا زمانی که اسرائیل از انجام توافقنامه‌های امضاشده سرباز زند، فلسطینیها نیز به تعهدات خود عمل نخواهند کرد.
محمود عباس در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک اسرائیل را به نقض مکرر و دائمی قرارداد صلح اسلو متهم کرد. این قرارداد در سال ۱۹۹۳ میان دو طرف بسته شد.
عباس اعلام کرد: «تا زمانی که اسرائیل به شهرک‌سازی خود ادامه دهد و زندانیان فلسطینی را آزاد نکند، فلسطینیها نیز دیگر به تعهدات خود (در توافقنامه صلح اسلو) عمل نخواهند کرد.»
رهبر تشکیلات خودگردان فلسطین در ادامه خطاب به کشورهای عضو سازمان ملل ابراز داشت که فلسطین استحقاق آن را دارد که به عضو کامل در این سازمان بدل شود. فلسطین عضو ناظر سازمان ملل است. روز چهارشنبه پرچم فلسطین برای نخستین بار در فضای بیرونی ساختمان سازمان ملل متحد به اهتزاز درآمد.
درگیری‌ها بین اسرائیل و فلسطینیها همیشه به‌رغم توافق‌نامه‌های امضاشده، ادامه داشته است. به نوشته تارنمای “اشپیگل آنلاین” در تازهترین درگیریها نیروی هوایی اسرائیل در شامگاه سهشنبه به چند هدف در نوار غزه حمله کرد.
ارتش اسرائیل اعلام کرد که این حملات علیه چهار “سازمان تروریستی” انجام‌گرفته است که حملات موشکی از نوار غزه علیه اسرائیل ترتیب دادند. منابع امنیتی فلسطین نیز گفتند حملات اسرائیل علیه اردوگاههای عزالدین قسام شاخه نظامی حماس بوده است.
دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در واکنش به سخنان محمود عباس بلافاصله بیانیهای صادر کرد و عباس را “به تشویق ناآرامی در خاورمیانه” متهم کرد. در این بیانیه آمده است “سخنان محمود عباس دروغ و مشوق فاجعه و مصیبت در خاورمیانه” است. نخست‌وزیر اسرائیل از محمود عباس خواست “مسئولانه” رفتار کند و هر چه زودتر بدون قید و شرط به مذاکره مستقیم با اسرائیل بازگردد.
در ادامه بیانیه دفتر نخست‌وزیر اسرائیل همچنین آمده است :«این حقیقت که محمود عباس بارها این پیشنهاد را رد کرده، خود بهترین شاهد بر این واقعیت است که وی قصد ندارد به توافق صلح برسد.»
به نوشته “اشپیگل آنلاین” مدت‌هاست که توافقنامه صلح اسلو که بر اساس آن بایستی صلح بین فلسطینیها و اسرائیل برقرار میشد دیگر عملاً به شکست انجامیده است.
قرارداد صلح اسلو نخستین موافقت‌نامه مستقیم حکومت اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) بود که در سال ۱۹۹۳ به امضای دو طرف رسید. بر اساس این قرارداد پیش‌بینی‌شده بود که دو طرف ظرف ۵ سال به توافقی جامع برسند.