برخی نهادهای افغانستان و آلمان تلاش می کنند تا جوانان متخصص و با ظرفیت را از نقاط مختلف افغانستان گردهم آورده و از نظریات شان استفاده کنند. این نهادها برنامه یی را ابتدا در چهار ولایت افغانستان آغاز کردند.

سیاسیون افغانستان قبل از این به نظرهای جوانان توجه خاصی نداشتند. چنین طرز برخوردی مشکلاتی را نیز به همراه داشت، تلاش برای بهره گیری از ظرفیت ها و تخصص جوانان، توسط دفتر رسانه یی میدیوتیک و بنیاد فریدریش ایبرت، دو سازمان آلمانی، آغاز شده است.

حمیدالله زازی، رییس اجرایی دفتر رسانه یی میدیوتیک در افغانستان، در کنفرانس دیروز دوشنبه (1 جدی / 22 دسمبر) گفت که حکومت جدید افغانستان باید از ظرفیت های نیروی جوان و متخصص برای توسعه در بخش های مختلف استفاده کند.

او گفت با این که در سال های قبل امکانات وجود داشت، اما این کار نشد؛ اما برنامه امروزی آن را موثر می داند: “ایجاد شبکه متخصصان جوان، برای به میان آمدن روحیه ی کار عملی و اتکای جوانان به توانمندی های خودشان یک کار بی سابقه است”.

با اینکه گفته می شود که بیش از 60 درصد جمعیت افغانستان جوان هستند و هر سال از دانشگاه های این کشور هزاران دانشجو فارغ می شوند، اما با این هم در سال های اخیر از ظرفیت ها و نظرهای آنان به درستی بهره برداری نشده است.

محمد اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان در جریان مبارزات انتخاباتی خود بارها تاکید کرد که برای جوانان یک وزارت جدید ایجاد می کند، اما تاکنون دراین زمینه اقدامی صورت نگرفته است.

حالا فعالان جامعه مدنی امیدوارند که رییس جمهور جدید وعده هایش را عملی کند و برای شناخت جوانان بیشتر کار کند تا مغزهای پُر از معلومات آنان بدون استفاده نماند و مجبور به فرار از کشور نشوند.

محی الدین نوری، رییس شبکه جوانان متخصص می گوید که در این زمینه دو دوره آزمایشی در سه ولایت ننگرهار، کندز و بلخ سپری شد که نتایج خوبی را در پی داشت؛ به همین خاطر حالا تصمیم برآن شده تا این برنامه گسترش داده شود: “ما در این برنامه جوانان را از نقاط مختلف افغانستان گردهم آورده ایم و هدفمان این است که سهم جوانان را در نظام بیشتر کنیم. در راه یافت های گذشته تجدید نظر می کنیم تا آینده یی بهتری برای افغانستان داشته باشیم”.

از آغاز کار حکومت وحدت ملی نزدیک به سه ماه می گذرد، اما هنوز هم تغییر خاصی به چشم نمی خورد. این که حکومت جدید چه طور خواهد توانست از نظرهای جوانان بهره برداری کند، در این باره محی الدین نوری می گوید: “به دلیل اینکه ما فعالیت مدنی می کنیم، به این باوریم که از نظرهای مان استفاده می شود. هر جایی که مشکلی ببینیم برای حل آن به شکل تخصصی و کتبی برای حکومت راه کار ارایه می کنیم. اگر خواسته هایمان پذیرفته نشد، به شکل مدنی دست به اعتراض می زنیم و بالای شان فشار وارد می کنیم”.

آدرین والترز دارف، رییس بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان نیز به نوبه ی خود این اقدام را برای پیشرفت و تلاش های جوانان موثر می داند و می گوید که به نظر می رسد تداوم یابد.

او می گوید که این کار آسان نیست که هر کسی یک راه کار جدید ارایه کند، اما می افزاید که در آغاز کار برای او روشن شده است که دیگر باید یک راه حلال مشکلات و به دور از انتقاد مطرح شود.

او می افزاید: “شما که همه تان در کنفرانس های دیگری هم شرکت کرده اید به خوبی می دانید که انتقاد کردن بسیار آسان است، اما مهم این است که در پهلوی انتقاد، بدیل نیز ارایه شود. این در سیاست یک امر بسیارمهم است”.

او می گوید که تجربه نشان می دهد که در سال های گذشته از ظرفیت ها، مفکوره ها و استعدادهای جوانان استفاده درست نشده و جوانان باید خودشان تلاش کنند تا خود را در سیاست دخیل کنند؛ چرا که سیاسیون نمی خواهند جوانان را در این بخش بکشانند.

اعضای شبکه جوانان نیز به سهم خود خوش خوشحال اند و می گویند به این ترتیب آنان می توانند در بخش های مختلف از دانش جدید، تخصص و تجربه شان کار بگیرند.

داوود وفا، در ولایت ننگرها در بخش های اجتماعی، فرهنگی و دینی با این شبکه همکاری می کند. او می گوید به نظر او جوانان باید حداقل 50 درصد در حکومت سهم داشته باشند: “همین که حکومت جدید روی کار آمد، وعده داد که بزرگان و جوانان را مسوولیت می دهد. اگر به وعده هایش عمل کند، پس باید به نظرهای جوانان و شبکه های شان توجه جدی شود. حکومت که هنوز جا به جا نشده است. در صورتی که جا به جا شود حداقل باید سهم پنجاه درصدی را عملی کند”.