حضور برجسته چین در همکاریها با افغانستان
با کاهش حضور نظامی ایالاتمتحده در افغانستان، تلاشهای چین برای تعامل بیشتر سیاسی با کابل برجستهتر شده است. این رویکرد تازه پرسشهایی را در مورد نقش واشنگتن و بیجینگ در افغانستان مطرح ساخته است که آیا این کشور عرصۀ رقابت سیاسی و یا همدایرۀ همکاری دو ابرقدرت اقتصادی جهان خواهد بود.

نمایان شدن چین به حیث یک قدرت بزرگ رقابت آن کشور را با ایالاتمتحده شدت بخشیده و دو طرف تلاش دارند با نزدیکی به رقیبهای یکدیگر، توازن قدرت و نفوذ خود را در مناطق زیر سیطرۀ یکدیگر نگهدارند؛ اما افغانستان جغرافیایی است که به گمان کارشناسان دو طرف در آنجا نسبت به اختلافنظر، علایق مشترک بیشتر دارند.
مایکل اوهنلن، متخصص امور دفاعی ایالاتمتحده در نهاد پژوهشی بروکینکز در واشنگتن افزایش تعامل چین را در افغانستان به فال نیک گرفته میگوید که علایق استراتژیک آمریکا اکنون تغییر خورده به نفع افغانستان تمام میشود تا این خلأ پر شود – که برنده و یا هم بازنده شدن دو قدرت بزرگ نیست.
او میگوید که نقش آمریکا از پیش در افغانستان کاهشیافته و این انتخاب خود ایالاتمتحده است و پر کردن حضور نظامی آمریکا با پول و سرمایهگذاری غلبه کردن بر آمریکا نیست بلکه دستبهکار شدن در ساحۀ میباشد که از نبود غرب فراهمشده است.
آنتونی کوردسمن، پژوهشگر ارشد امور دفاعی در مرکز استراتژیک و مطالعات بینالمللی به رادیو آشنا گفت که چین باید کارکرد پاکستان را در زدودن شبکههای افراطی بهدقت بررسی و نظارت کند – موقفی که واشنگتن ممکن از آن استقبال کند زیرا همواره پرسشهایی در مورد همکاری پاکستان در جنگ علیه تندروان وجود داشته است.
حضور نظامی ایالاتمتحده در افغانستان به گونۀ چشمگیری کاهشیافته و شماری هم حتی به این باورند که چین میخواهد خلای ایجادشده را به حیث یک قدرت منطقهای پر کند؛ اما آنتونی کوردسمن میگوید که چین برای جایگزین شدن آمریکا در افغانستان باید از حرکات نمادین فراتر برود.
اما نظیف الله سالارزی، سخنگوی رییسجمهور افغانستان گفت که کابل قادر شده است. بیجینگ و واشنگتن را به حیث همکار دستبهکار بسازد. او میگوید که افغانستان توانست بهمثابۀ میدان همکاری مشترک دو ابرقدرت جهان – چین و آمریکا –توافق آن دو را به دست آورد.