همه ما با ترسیم دایره ای نامرئی به دور خود قلمرو و حریم خصوصی مان را مشخص می کنیم و اگر کسی که او را نمی شناسیم به درون آن دایره یا محدوده قدم بگذارد احساس ناراحتی می کنیم. این محدوده حریم خصوصی ماست و به شدت از آن دفاع می کنیم.
اشخاص مهم تمایل دارند تا حریم های خصوصی بیشتری را به خود اختصاص بدهند، به همین خاطر بسیاری از ما با قرار گرفتن در مکان های شلوغ و متراکم مانند ایستادن در صف، احساس حقارت و فرودستی می کنیم که می تواند احساس اضطراب و پرخاشگری به همراه داشته باشد.
به هنگام هر تغییر وضعیتی امکان حرکت در چهار محدوده یا قلمرو برایمان وجود دارد که هر یک از آنها را با توجه به میزان ناراحتی حاصل از خدشه دار شدن و مورد تعرض قرار گرفتن آنها برای خود تعریف می کنیم.
دورترین قلمرو یا محدوده روابط عمومی است. در این فاصله با بیشتر افراد ناآشنا احساس راحتی می کنیم. اگر در حال صحبت در برابر جمعی هستید با رعایت این فاصله میان خود و شنوندگان احساس راحتی بیشتری خواهید نمود.
قلمرو بعدی ، قلمرو روابط اجتماعی است. این قلمرو فاصله ما از آدم هایی که آشنایی مختصری با آنها داریم را مشخص می کند.
سومین قلمرو، قلمرو روابط دوستانه است. نوعی فاصلع که میان خود و آدم های حاضر در یک جمع دوستانه یا میهمانی برقرار می کنیم.
نزدیک ترین قلمرو، قلمرو روابط خصوصی و احساسی فرد است و به دلدادگان، زن و شوهرها و اعضای نزدیک خانواده اختصاص می یابد.
هنگامی که فردی به اشتباه قلمرو یا حریم ما را مورد تعرض قرار می دهد به شدت احساس ناراحتی می کنیم، تا آنجا که برای پنهان کردن ناراحتی خود رنج زیادی را متحمل می شویم. وقتی شخصی قلمرو خصوصی و احساسی ما را مورد تهاجم قرار می دهد بطور ناگهانی ناراحتی شدیدی را احساس می کنیم، به خاطر اینکه پیام های دریافت شده ما را نسبت به وجود نوعی تهدید جنسی یا فیزیکی آگاه می کند.
در چنین موقعیتی بدن ما خود را برای واکنشی از نوع جنگیدن یا گریختن آماده می کند. و اغلب برای پنهان کردن ناراحتی خود سعی می کنیم تا بیشتر لبخند بزنیم.
تنها هنگامی وارد حریم خصوصی و احساسی دیگران شوید که اطمینان داشته باشید این کار ضروری است و می توانید بطور مناسبی آن را به انجام رسانید. میز کار و صندلی تان بخشی از قلمرو شماست. اگر کسی بدون اجازه وسایلش را روی میز کارتان بگذارد یا اینکه روی صندلی شما بنشیند احساس ناراحتی می کنید.
ما در روابط روزمره خود مجبوریم تا ناخواسته قلمرو دیگران را مورد تعرض قرار بدهیم.همچنین به خاطر داشته باشید که برقرار نمودن بدون اجازه تماس فیزیکی حتی بطور تصادفی هم قدغن است. تماس فیزیکی تمامی دیوارها و سدهای میان اشخاص را فرو می ریزد و به همین خاطر یک نوع تماس فیزیکی قابل قبول و مجاز برای استفاده های شغلی و اجتماع ابداع شده است. تنها شکل مناسب و قابل قبول برقراری تماس فیزیکی بخصوص در نخستین برخورد، دست دادن است.