سال نو چینی که به نام جشن بهاره نیز یاد می‌شود، از بزرگ‌ترین و تاریخی‌ترین جشن‌های سنتی کشور چین به شمار می‌رود. سال نو چینی را همچنان مردمان هنگ‌کنگ، تایوان، برونی، کوریای جنوبی، مغولستان، نپال، بوتان، ویتنام، سنگاپور، اندونزی، مالزی، فیلیپین و تایلند نیز جشن می‌گیرند.
به اعتقاد چینی‌ها استفاده از رنگ سرخ در جشن بهاره اهمیت بسیاری دارد، آن‌ها شهرها و کوچه‌ها را نیز با روبان‌ها و فانوس‌های سرخ‌رنگ مزین می‌کنند، رنگ سرخ، نماد ثروتمندی و سعادتمندی در چین می‌باشد و سال جدید را سال “میمون” اعلام کردند.
روز نخست سال نو با مراسم “چویی”یا آتش‌بازی کوچک آغاز می‌شود و به دنبال آن سه آتش‌بازی بزرگ دیگر نیز راه‌اندازی می‌کنند و جشن سال نو یا بهاره این کشور با مراسم‌‌های ویژه‌ای تجلیل می‌شود.
طبق عنعنات این کشور، مردم چین در کنار آتش‌بازی، به یکدیگر در پاکت‌های سرخ نامه یا هدیه می‌دهند. از برنامه‌های دیدنی این جشن‌ها که هرساله برگزار می‌شوند، خواندن “ترانۀ جوانۀ برنج” است که با رقص دختران بالباس‌های رنگارنگ برگزار می‌شود. مردم چین، پُر نگه‌داشتن کیسه‌های برنج و خوش نگه‌داشتن کودکان را در آغاز سال نو بسیار مهم می‌دانند.
از سرگرمی‌های دیگر چینی‌ها در جشن بهاره، خوردن سوپ و رشته و مراسم رقص اژدها و رقص شیر است. آنان در جشن بهاره به دیدن یکدیگر می‌روند و تا سه روز از شست‌وشوی سرها و لباس‌هایشان پرهیز می‌کنند.
جشن بهاره معمولاً ۱۵ روز را در برمی‌گیرد و روز آخر آن‌که جشن “فانوس” نام دارد، با رقص و پای‌کوبی به پایان می‌رسد.