بوی آزار دهنده پاها مشکلی است که بسیاری را رنج می دهد و گاها خجالت زده می کند. غدد عرق ریز بیش از هر جای دیگری در پاهای انسان قرار دارند. رطوبت ایجاد شده در اثر عرق پا، این فرصت را به باکتری ها می دهد که رشد کنند. به صورت طبیعی با خشک شدن پاها در مجاورت هوا، رشد باکتری ها نیز متوقف می شود اما از آنجایی که اکثر افراد برای مدت طولانی پاها را در کفش نگه می دارند، پاها در اثر عرق ترشح شده، مرطوب می مانند و باکتری ها نیز به رشد خود ادامه می دهند و بوی بدی ایجاد می کنند. اما بوی بد پاها در بعضی افراد، بسیار زننده و غیر قابل تحمل است. دلیل این امر وجود یک نوع باکتری به نام “بریوی باکتریوم” در کف پا می باشد که از پوست مرده تغذیه می کند و در محیط های تاریک، گرم و مرطوب رشد می کند. اما نگران نباشید، خوشبختانه با رعایت یک سری نکات ساده می توانید از بوی زننده پاها و کفش های خود جلوگیری کنید.

اینگونه از شر بوی بد پاهای خود خلاص شوید!

پاها را بشویید.
به نظر واضح می رسد، اما یک شستشوی سریع با کمی آب و صابون کافی نیست. هدف ما در این مرحله این است که از شر تمامی باکتری ها و سلول های مرده پوست که غذای لذیذ این باکتری ها هستند، خلاص شویم.
بنابرین هنگام شستشوی پاها، باید از لیف، سنگ پا، برس شستشو یا هر چیز دیگری که بوسیله آن بتوان لایه پوست مرده را از پا جدا کرد، استفاده کرد. همچنین بهتر است به جای صابون معمولی از صابون ضد باکتری استفاده کنید. بین انگشت های پا را فراموش نکنید.

پاها را خشک کنید.
پاها را باید به طور کامل خشک کرد. رطوبت، چه آب باشد و چه عرق پا، زمینه رشد باکتری خواهد بود. با دقت هرچه تمام، پاها و لا به لای انگشتان را خشک کنید.

از محلول ضدعفونی کننده استفاده کنید.
محلول ضد غفونی کننده دست را می توانید برای کشتن و جلوگیری از رشد دوباره باکتری ها به کار ببرید.

از محلول سرکه و الکل استفاده کنید.
الکل ایزوپروپیل و سرکه معمولی را به نسبت یک به یک با هم ترکیب کنید. با استفاده از یک قطره چکان، هر روز چند قطره را روی پا و بین انگشتان بمالید. هر دو ماده برای پوست بی خطر هستند، اما سرکه قارچ ها را از بین می برد و الکل باکتری ها را می کشد و از رشد آنها جلوگیری می کند.

از بو گیر یا ضد عرق استفاده کنید.
ضد عرق ها محصولاتی هستند که با استفاده از نمک آلومینیوم مانع خروج عرق از مجرا های عرق ریز می شوند. برای خریداری این نوع محصول باید به واژه Antiperspirant روی برچسب محصول توجه کنید. بوگیر ها یا دئودورانت ها جلوی عرق کردن را نمی گیرند، اما بوی بد آن ها را ازبین می برند. برای خریداری این نوع محصول باید به واژه Deodorant روی برچسب محصول توجه کنید. می توانید از همان محصولاتی که برای زیر بغل استفاده می شود، برای پاها نیز استفاده کنید.

صندل و کفش های جلو باز بپوشید.
با این کار پا ها را خنک نگه می دارید و از تولید بیشتر عرق پا جلوگیری می کنید. اگر نمی توانید صندل بپوشید، از کفش های چرمی استفاده کنید که به پاها فرصت نفس کشیدن می دهند و از کفش های دارای مواد پلاستیکی فاصله بگیرید.

کفش ها را در صورت امکان به طور مرتب بشویید.
اکثر کفش های ورزشی قابل شستشو هستند و خب نسبت به دیگر کفش ها بیشتر نیز بو می گیرند. می توانید آنها را درون ماشین لباسشویی بیندازید و بشویید اما فراموش نکنید که قبل از استفاده آنها را در هوای آزاد قرار دهید تا کاملا خشک شوند.

داخل کفش ها به طور روزانه کمی پودر جوش شیرین بریزید.
فراموش نکنید که هر روز، گرد جوش شیرین روز قبل را خالی کنید.

چوب سدار یا میخک درون کفش های خود بریزید.
برای خشبو شدن و از بین رفتن بوی بد پیشین، کمی چوب سدار یا میخک درون کفش قرار دهید. بعد از چند روز بوی بد به کلی ناپدید خواهد شد.

جوراب خود را هر روز با جوراب تمیز عوض کنید.
جوراب های رنگی نسبت به جوراب های سفید بیشتر مستعد حضور باکتری و در نتیجه ایجاد بوی بد پا هستن. همچنین جوراب های بافته شده از الیاف غیر طبیعی و پلاستیکی باعث تعریق بیشتر و بدبو شدن پاها می شوند.
• هنگام شستن جوراب ها، آنها را پشت و رو کنید تا شانس بیشتری برای شستشو و پاک شدن سلوی های مرده بجامانده در بافت جوراب، وجود داشته باشد.
• هنگام انتخاب جوراب، نمونه های نخی یا پشمی با خاصیت جذب رطوبت بالا را خریداری کنید. جوراب های بافته شده از الیاف غیر طبیعی (نایلونی) رطوبت را در اطراف پا گیر می اندازند و محیط بهتری برای رشد باکتری ها فراهم می کنند.
• جوراب های خود را یک بار در روز عوض کنید و هرگز جورابی را قبل از شستشو بیش از یک بار نپوشید.
• هنگام پوشیدن کفش های ورزشی حتما جوراب بپوشید تا رطوبت حاصله را از پا دور کند.

کفش هایتان را به صورت چرخشی بپوشید.
به این معنی که بعد از پوشیدن یک کفش در یک روز، اجازه دهید که برای حداقل ۲۴ ساعت کاملا خشک شود تا باکتری ها در آنجا خانه نکنند. کفی کفش را خارج کنید تا فرایند خشک شدن کفش، سریعتر انجام شود و در روز بعد کفش جدیدی بپوشید. در غیر این صورت، پوشیدن دوباره همان کفش در روز بعد، عاملی برای بدبو شدن پاهای شما خواهد بود.

کفش ها را از پا در آورید.
هر وقت که برایتان امکان داشت، در صورتی که مطمئن بودید مزاحمتی برای دیگران ایجاد نمی کند، کفش ها را از پا در بیاورید. این کار باعث می شود که کفش و پای شما خشک باقی بماند.