وقتی یک موقعیت اضطراری یا بحران روی می دهد، باید پنج مرحله را مدنظر قرار داد:

۱- قبل از عمل کردن، فکر کنید.
به یاد داشته باشید که کار بدون فکر، دلیل هر شکستی است. نفس عمیقی بکشید، آرام باشید و واقع گرایانه فکر کنید. از واکنش نشان دادن یا افراط در کار بپرهیزید. فقط فکر کنید. زمانی را صرف کرده تا به اتفاقی که روی داده خوب فکر کنید. قبل از اینکه دست به عمل بزنید ، مشکل را درست بشناسید.

۲- مسئولیت ها را واگذار کنید.
قانونی هست که میگوید “اگر تصمیم گیری شما ضرورتی ندارد، ضروری است که تصمیم نگیرید”. اگر بتوانید مسئولیت اداره بحران را به فرد دیگری واگذار نمایید، به هر قیمتی چنین کنید. شاید هر فرد دیگر، شایستگی بیشتری برای مقابله با آن موقعیت داشته باشد یا در وهله اول، مبارزه با این بحران، وظیفه فرد دیگری باشد.

۳- بنویسید.
بحران شرکت شما هر چه باشد، قبل از اینکه کاری کنید، آن را بنویسید. نوشتن مشکل به شما کمک میکند خونسرد، آرام و واقع گرا بوده و ذهنیت واضح و روشنی نسبت به مشکل خود داشته باشید.

۴- واقعیت را درک کنید.
هیچ چیزی را فرض نکنید. بی شک مهمترین عناصر در یک بحران، واقعبت هستند. سوالاتی نظیر موارد زیر را از خود بپرسید:
► چه اتفاقی افتاده است؟
► کی این اتفاق رخ داده است؟
► کجا رخ داده است؟
► چگونه روی داده است؟
► چرا چنین اتفاقی افتاده است؟
► چه کسی مسئول آن است؟
باز هم به واقعیت ها توجه کنید. فراموش نکنید که واقعیت ها دروغ نمی گویند. هر چه واقعیت های بیشتری را جمع آوری کنید، بهتر می توانید با مشکلات مقابله نمایید.

۵- سیاستی را در پیش بگیرید.
وقتی با یک بحران مبارزه می کنید، سیاستی را در پیش گیرید که ساده باشد و افراد معمولی بتوانند از آن استفاده کنند. وقتی بحرانی برای اولین و دومین بار روی می دهد، باید هوش، تجربه و انرژی زیادی داشته باشید تا با آن مبارزه کنید. اما اگر بحرانی بیش از یک بار روی دهد و نتوانید راهی برای مقابله با ان بیابیدف باید به هر قیمتی سیستم هایی را ایجاد کنید که افراد معمولی بتوانند در نبود شما از آن استفاده کنند.