یک شبکه تلویزیونی در آمریکا با ساخت مستندی پرخرج مدعی شده که هیتلر دست به خودکشی نزده و پیش از تسلیم آلمان موفق به فرار از برلین شده است. سازندگان این مستند می‌گویند فیلم آن‌ها بر اسناد محرمانه اف‌بی‌آی متکی است.
آیا آدولف هیتلر، رهبر آلمان در دوران حکومت حزب ناسیونال سوسیالیسم واقعاً در آستانه پایان رسمی جنگ جهانی دوم خودکشی کرد؟ این پرسش تاکنون دغدغه تاریخ‌نگاران غیرحرفه‌ای، سازندگان فیلم‌های تخیلی و طرفدار تئوری‌های توطئه در سراسر جهان بوده است.
بنا به روایات تاریخی شناخته‌شده آدولف هیتلر به همراه همسرش اوا براون در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ در آستانه پایان جنگ جهانی دوم و تسلیم کامل آلمان دست به خودکشی زد. بنا به دستور هیتلر یکی از محافظان وی جنازه او و همسرش را در باغ کاخ صدراعظم آلمان در برلین سوزاند.
حال در آمریکا سازندگان یک مستند تلویزیونی برآنند ثابت کنند که هیتلر موفق به شکستن محاصره “ارتش سرخ” و فرار از برلین شده است. این مستند تلویزیونی در ۸ قسمت تهیه‌شده و قرار است با عنوان “فرار هیتلر، حقیقت یا افسانه” از اواسط ماه دسامبر امسال در آمریکا در “کانال هیستوری” به نمایش گذاشته شود.
در این مستند اشاره می‌شود که تیمی تحت ریاست رابرت بر، مأمور سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و نویسنده کتاب‌های تاریخی وظیفه بررسی فرار احتمالی هیتلر در کشورهای مختلف را بر عهده داشته است.
رابرت بر از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۷ مأمور سازمان سیا در کشورهای مختلف، به‌ویژه در خاورمیانه بوده و به چند زبان ازجمله عربی و فارسی تسلط دارد. در این مستند تأکید می‌شود که مدارک به‌دست‌آمده “جعلی” نیستند و ردپای هیتلر پس از خروج از برلین با “روش‌های مدرن و دقیق” پیگیری شده است.
به گفته سازندگان این مستند، ادعای “فرار هیتلر مبتنی بر صدها مدرک و سندی” است که از پرونده‌های محرمانه پولیس فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) به‌دست‌آمده است. اسناد محرمانه اف‌بی‌آی نشان می‌دهند که هیتلر پس از فرار از آلمان در کشورهای مختلف ازجمله در آرژانتین و برزیل اقامت داشته است.
برخی از صحنه‌های این مستند در برلین و در تونل‌های باقی‌مانده از زمان جنگ جهانی دوم در پایتخت آلمان تهیه‌شده‌اند. میدان دیدنی و نوساز “پوتسدامر” و فرودگاه تعطیل‌شده تمپلهوف ازجمله محل‌های فیلم‌برداری این مستند هستند.
کاخ صدراعظم آلمان پیش از شکست این کشور در میدان “پوتسدامر” شهر برلین قرار داشت که در پی حمله ارتش سرخ به‌شدت آسیب دید. بقایای این ساختمان سرانجام پس از تقسیم آلمان و شهر برلین و شکل‌گیری حکومت کمونیستی در بخش شرقی این کشور به‌کلی منهدم شد. اما بخش‌های بزرگی از تونل‌های زیرزمینی دست‌نخورده ماندند و پس از وحدت دو آلمان درهای ورود به قسمت‌هایی از این تونل‌ها بر روی علاقه‌مندان گشوده شد.