شراف الدین سیف الدینف، آهنگساز معروف و برنده جایزه ابوعبدالله رودکی که مولف نخستین اپرای تاجیکی به نام “پولاد و گلرو” محسوب می شود، در ۸۶ سالگی در اثر بیماری ای طولانی در شهر دوشنبه درگذشت.
آقای سیف الدینف در سال ۱۹۲۹ در شهر خجند، در شمال تاجیکستان، متولد شد. وی آموزش موسیقی را از آموزشگاه هنرهای زیبای شهر خجند آغاز کرد و بعد به دوشنبه و از آنجا به مسکو رفت. در سال ۱۹۵۲ از هنرستان موسیقی شهر مسکو و ۱۰ سال بعد از هنرستان شهر تاشکند فارغ شد.
شراف الدین سیف الدینف از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۴ رئیس اتحادیه آهنگسازان تاجیکستان بود. از او به عنوان مولف نخستین اپرای تاجیکی با نام “پولاد و گلرو” نام می برند که در سال ۱۹۵۷ در تئاتر اپرا و باله تاجیکستان به نمایش درآمد.
متن این اپرا را فیض الله انصاری، نمایشنامه نویس فقید، بر اساس رمانی از رحیم جلیل، نویسنده معروف، فراهم کرده بود. اپراهای “رودکی” در سال ۱۹۷۶ و “عینی” در سال ۱۹۷۸ از کارهای عمده آقای سیف الدینف به شمار می آیند.
اپرای “ردوکی” از مهمترین آثار نمایشی در باره رودکی محسوب می شود. این اپرا شامل دو پرده و پنج نمایش است که سال ۲۰۰۹ به مناسبت روز رودکی بار دیگر در تئاتر اپرا و باله تاجیکستان به نمایش در آمد.
یکی از آهنگهای معروف او که تا امروز برخی از آوازخوانهای موسیقی سمفونیک تاجیکستان می خوانند، سرود “رِسپوبلیکای من” (جمهوری من) است که ستایش برخی از هنرشناسان در دهه ۱۹۷۰ را برانگیخت و باعث شد او برنده جایزه دولتی رودکی شود.
از مهم ترین داستانهای سمفونیک او “قیشلاق (روستای) طلایی” است که سال ۱۹۶۲ بر مبنای داستانی همنام از میرسعید میرشکر، شاعر معروف آن دوران، تهیه شده است. کمدی موسیقی “دو زیبایی و دو عشق” (۱۹۵۷) هم به او تعلق دارد.