ماموریت رزمی نیروهای ایتلاف بین المللی به رهبری امریکا در افغانستان با خود سیلی از کارمندان موسسات خیریه ی بین المللی، دیپلومات ها، کارمندان موسسات امنیتی و قراردادکننده های خارجی را به همراه داشت. این تراکم خارجی ها در کابل و سایر شهرهای افغانستان در جریان دهه یی که گذشت باعث شد تعدادی از شغل ها و تجارت در افغانستان رشد کند و تا اندازه ی زیاد به شهروندان خارجی وابسته شود.

اینک در حالیکه به تاریخ 31 دسامبر سال جاری میلادی می رسیم، ماموریت رزمی سیزده ساله ی نیروهای خارجی در افغانستان ختم می شود، چنین به نظرمی رسد که این شغل ها  و تجارت از آن بطور فاحش متاثر خواهند شد.

به نوشته آژانس خبری فرانس پرس، از جانب دیگر سلسله ی از حملات طالبان برمحلات گشت و گذر خارجی ها در شهر کابل این تصور را ازمیان برده است که شهروندان ملکی خارجی در افغانستان مصوون اند.

همین اکنون در شهر کابل تعدادی از رستوران ها و کلپ های ورزشی خارجی ها بسته شده و یا هم در حال بسته شدن قرار دارد. کلپ تینس متروک و رستوران فرانسوی که میز های آن در کنار حوض آب چیده شده بود، دیگر بسته شده است.

رستوران هایی که تا هنوز هم باز اند، مشتریانی زیاد را از دست داده و اکثریت میزهای آن ها خالی است. مدیر یک رستوران می گوید:
“در سال گذشته من بیست و هشت کارمند داشتم، اما اکنون فقط هشت کارمند دارم.”
کری جین ویلسن (Kerry Jane Wilson) مسوول موسسه ی زردوزی که در زمینه ی تشویق و مساعدت به صنایع دستی زنان مهاجر افغان فعالیت دارد، می گوید:
“از ماه جنوری تا اکنون تجارت این موسسه 40 درصد کاهش یافته است.”

فرانسیسکا ریچیا (Francesca Recchia) نویسنده ایتالیایی مولف “کتاب کوچک کابل” می نویسد:
“از مدت ها به اینسو دیگر روزهای جشن های بزرگ در شهر کابل ختم شده است.”

به نوشته فرانسیسکا ریچیا، در حال حاضر زنده گی اجتماعی خارجی ها در افغانستان در داخل خانه ها و محوطه ی خاص آنها متمرکز شده و محدودیت های سفر برای برخی شهروندان خارجی توسط کشورهای شان وضع شده است، اما با آن هم تعدادی از خارجی ها تلاش می کنند تا بطور عادی با دوستان شان در افغانستان زنده گی کنند.