دختران و پسران در ولایت مرکزی و امن بامیان، در رشته‌های ورزشی مختلف به خصوص اسکی در یک دهه اخیر به پیشرفت‌های چشمگیری دست یافته اند و در ولایت غزنی نیز جوانان به بازی کرکت بیشتر از پیش رو آورده اند.
اما شماری از ورزشکاران در این ولایات بامیان و غزنی از نبود امکانات و عدم توجه دولت برای ایجاد فضای مناسب ورزشی، شاکی اند.
با وجود تمام آزمون های که سر راه ورزشکاران افغان قرار دارد، شماری از آنان توانسته اند ضمن کسب عضویت تیم‌های ملی کشور، ده‌ها مدال طلا، نقره و برنز را در مسابقات ورزشی ملی و بین‌المللی به نام خود کنند.
پرویزفیضی یکی ورزشکاران غزنی می‌گوید: “ما هیچ مربی در ولایت خود نداریم، مربی ما یک پایش در کابل است و یک پای دیگرش در غزنی که با این صورت ورزش رشد نمی‌کند.”
ورزشکاران در بامیان نیز از مشکلات مشابهی رنج برده، از عدم توجه دولت شکایت دارند. گلثوم زهرا یکی از ورزشکاران بامیان می‌گوید: “در کنار مشکلات اجتماعی چون سنتی‌بودن جامعه در بامیان، نبود امکانات ورزشی برای دختران از چالش‌های عمده ما محسوب می‌شود که ما حتی یک مکان سرپوشیده ورزشی برای دختران دربامیان نداریم”.
مسؤولین نیز مشکلات موجود فراروی رشد ورزش را در این دو ولایت، تأیید می‌کنند؛ اما بر حل آنها تأکید دارند.
اداره ورزش در غزنی می‌گوید که با وجود مشکلات ورزشکاران توانسته اند، بیش از سی نمایندگی ورزشی را در این ولایت ایجاد کند.
ذاکرحسین احمدی معاون این اداره می‌گوید که آنان در تلاش حل مشکلات ورزشکاران این ولایت استند؛ اما برخی مشکلات از توان شان خارج است و باید دولت مرکزی به آن توجه نماید.