باید بدانید که انسان ها شبیه به خودشان را دوست دارند، یعنی با کسانی ارتباط برقرار میکنند که شیبه خودشان هستند، البته تشابه به این معنا نیست که خودتان را شبیه فرد مقابل کنید.
به نظر می رسد در گذشته با کسانی که شبیه ما هستند راحت تر بوده ایم. ترجیح می دهیم با کسانی که به زبان ما حرف می زنند، ملیت ما را دارند، رنگ پوستشان با ما یکی است، دین یکسانی داریم و از سیاست مشابهی پیروی می کنیم رفت و آمد داشته باشیم.
از دیرباز تا امروز انسان ها به وسیله ایجاد تشابه با یکدیگر توانسته اند ارتباط قوی برقرار کنند، به طوری که به نتیجه دلخواهشان برسند. برای اینکه بتوانید یک تشابه را در دیگران با خودتان پیدا کنید لازم است اول بدانید که انسانها به طور معمول چگونه محیط پیرامون خود را درک می کنند و هر کدامشان از چه اصول اخلاقی و رفتاری پیروی می کنند تا با استفاده کردن از همان اصول به تشابه برسید.
هر انسانی دارای یک درِ ذهنی است که اگر آن را پیدا کنید میتوانید بهترین ارتباط را با او داشته باشید.
مباحثی را که در ادامه بحث می کنیم، بین دوستان و آشنایانتان پیدا کرده و از این پس بتوانید بهترین ارتباط را با آنها به وسیله شناخت حالات، رفتار و افکارشان برقرار کنید.

نظام تجسمی و ترجیحی افراد
همان طور که می دانید تمام انسان ها از ۵ حس برخوردارند که از این حس ها برای درک دنیای بیرون و برای درک تجارب در درون خود استفاده می کنند. درهای ادراک همان حواس ما هستند: چشم ها، بینی، گوش ها، دهان و پوست. به کمک این اندام های حسی با دنیای بیرون تماس می گیریم. روش های دریافت، انباشت و کدبندی اطلاعات در ذهن از طریق دیدن، شنیدن، لمس کردن، چشیدن و بو کردن امکان پذیر می شود که نظام های تجسمی خوانده می شوند.
از نظام بینایی برای دیدن جهان بیرون و یا برای توجه کردن به درون استفاده می کنیم. به همین شکل نظام شنوایی برای شنیدن صداهای بیرون و یا صداهای درونی مورد استفاده قرار میگیرد. بدون این ها نمی توانیم با چشمان بسته بدون خود را در فضا در حالت تعادل نگه داریم.
حواس بینایی، شنوایی و جنبشی (کین استاک) نظام های تجسمی اصلی به شمار می آیند. لازم به ذکر است که حواس چشایی و بویایی نیز در حواس جنبشی گنجانده می شود.
ما برای ارتباط با دنیای بیرون از تمام حواس خود استفاده می کنیم، هر چند با توجه به نوع کاری که می کنیم به یکی از آنها بیش از بقیه توجه داریم. در یک نمایشگاه نقاشی بیشتر از چشم ها و در یک برنامه کنسرت بیش تر از گوش هایمان استفاده می کنیم. آنچه عجیب است این است که وقتی ما فکر می کنیم بدون توجه به اینکه به چه فکر می کنیم به یک و یا در مواقعی به دو حس خود بیشتر توجه داریم.
گروهی تصاویر ذهنی بسیار روشنی می سازند و بیش تر با توجه به این تصاویر حرف می زنند. برای جمعی دیگر این کار دشوار است، ممکن است با خود زیاد حرف بزنند و حال انکه جمعی دیگر ممکن است به احساس خود بها دهند و با توجه به آن عمل کنند.
حال بدانید که هر کدام از این نظام ها در انسان ها چگونه نمایان می شود.

۱- نظام های دیداری
انسان هایی را که از این نظام خود بیشتر استفاده میکنند، انسان های دیداری می گویییم، آنها بیشتر به تصاویر توجه می کنند و به ذهن می سپارند، یعنی تصاویر و رنگ ها بیشترین اثر را در آنها دارد.

۲- نظام های شنیداری
انسان هایی که از این نظام خود بیشتر استفاده میکنند، انسان های شنیداری می گوییم. آنها بیشتر به شنیده هایشان توجه میکنند و به ذهن می سپارند، یعنی صدا و موسیقی بیشترین اثر را در آنها می گذارد.

۳- نظام های کین استاتیک
انسان هایی را که از این نظام خود بیشترین استفاده میکنند، انسان های کین استاتیک می گوییم. آنها بیشتر به حس هایشان توجه میکنند و آنچه را که به وسیله آن لمس می شوند و آن چیزی را که از درون احساس می کنند بیشترین اثر را در آنها می گذارد.
انسان های کین استاتیک ادراکشان علاوه بر حس لامسه به وسیله دو حس دیگرشان یعنی چشایی و بویایی نیز قوی است و می توان گفت که ادراکشان بیشتر به وسیله احساس های چشایی، بویایی و لامسه صورت می گیرد.
علاوه بر این سه نظام یک نظام دیگر نیز وجود دارد که آن را به وسیله پنج حس خودمان نمی توانیم درک کنیم. انسان های زیادی هستند که حس ترجیحی آنها هیچ کدام از موارد فوق نیست، بلکه آنها ترجیح می دهند از طریق دریافت الهام و شهود و یک حس ویژه که هیچ کدام از آن پنج حس نیست به دنیای پیرامون خود عکس العمل نشان میدهند.
این افراد از یک بعد متافیزیکی به دنیا می نگرند و تنها به وسیله حس ششم است که این نظام قابل تشخیص است. به این نظام، نظام باطنی گفته می شود.

۴- نظام های باطنی
انسان هایی را که بیشتر از این نظام خود استفاده می کنند، انسان های باطنی می گوییم. این افراد توسط حس ششم خود نسبت به دنیا عکس العمل نشان میدهند و الهام و شهود بیشترین تاثیر را در آنها می گذارد.