تب داشتن به خودی خود بیماری محسوب نمی شود بلکه معمولا یکی از علائمی است که با افزایش دمای بدن به ما هشدار می دهد بدن در حال جنگیدن با نوعی بیماری است. مقابله و از بین بردن کامل تب معمولا ایده خوبی نیست. زیرا این عمل موجب ایجاد وقفه در حمله به ویروس ها و باکتریهایی می شود که بدن در حال مقابله با آنها است. با توجه به این که علت تب چه چیزی می تواند باشد، باید اجازه دهیم که دوره به پایان برسد یا به دنبال روش های درمانی برای رفع بیماری باشیم که منجر به ایجاد تب در بدن شده است. در هر صورت اگر تب امان شما را بریده است و یا اگر بالا بودن بیش از حد تب باعث نگرانی شما شده است می توانید از روش های ذکر شده در این مقاله برای مقابله و پایین آوردن تب استفاده کنید.

چگونه تب را درمان و کاهش دهیم؟

تب سنج مناسب تهیه کنید.
انواع مخاتلفی تب سنج در بازار موجود است که شامل نمونه های دیجیتالی و جیوه ای می شوند. رایج ترین روش برای اندازه گیری دمای بدن برای بزرگسالان و کودکان بالای ۵ سال قرار دادن نوک تب سنج در زیر زبان می باشد.
• تب سنج دیجیتال: از این نوع تب سنح می توان با قرار دادن در دهان، زیر بغل یا مقعد دمای بدن را اندازه گیری کرد. پس از پایان اندازه گیری دمای بدن، تب سنج با صدای بوق دمای بدن را به صورت دیجیتال بر روی نمایش گر کوچک بر روی بدنه نمایش خواهد داد.
• تب سنج تامی تیپی (مخصوص گوش): این نوع تب سنج مخصوص اندازه گیری دمای بدن با استفاده از قرار گیری در کانال گوش است. عیب اینگونه تب سنج ها نداشتن دقت کافی در صورت جرم گرفتگی گوش یا شکل خاص کانال گوش است.
• تب سنج پیشانی (Temporal): با حرکت دادن از پیشانی به سمت شاهرگ گیجگاهی دمای بدن را اندازه گیری می کند و در صورتی که به طور صحیح انجام شود دقت مناسبی دارد. (مناسب برای بزرگسالان و کودکان بالای ۳۳ ماه سن).
• دماسنج های یکبار مصرف: در مدل های مختلف در بازار موجود می باشند اما این نوع تب سنج ها از دقت کافی بر خودار نیستند.
• تب سنج غیر تماسی : با استفاده از نور مادون قرمز تنها کافی است همزمان با فشردن دکمه، تب سنج را برای یک ثانیه در مقابل پیشانی یا گیجگاه قرار دهید. عیب اینگونه تب سنج ها این است که تنها دمای سطح بیرونی سطح بدن را اندازه گیری می کند در حالی که برای اندازه گیری دمای دقیق تب، دمای درونی بدن نیاز است.
• تب سنج پستانکی: این گزینه برای کودکانی که از پستانک استفاده می کنند گزینه مناسبی است. روش اندازهگیری کمی زمانبر است و چندان دقیق نیستند اما دقتشان قابل قبول است.
• تب سنج های جیوه ای: این نوع تب سنج ها به دلیل وجود جیوه که بسیار سمی است دیگر رایج نیستند.

دمای بدن را اندازه گیری کنید.
پس از تهیه تب سنج مطابق با نوع و روش استفاده دمای بدن را اندازه گیری کنید.
• بین ۳۶ تا ۳۷ درجه سانتیگراد دمای بدن نرمال و میزان حرارت قابل قبول است.
• اگر دمای بدن بیش از ۳۸ درجه سانتی گراد باشد معمولا به این معنی است دمای بدن از حد نرمال فراتر رفته و شما به دلیل بیماری یا عفونت دچار تب شده اید.

تشخیص تب بالا.
تب داشتن معمولا چندان نگران کننده نیست اما هنگامی که تب بسیار بالا باشد و برای مدت طولانی ادامه داشته باشد می تواند خطرناک باشد. در صورت مشاهده تب بالا سریعا به پزشک مراجعه کنید:
• کودک سه ماهه یا کوچکتر در صورت داشتن تب ۳۸ درجه سانتی گراد یا بالاتر نیاز به مراقبت های پزشکی دارد.
• کودک سه ماهه تا دوازده ماهه در صورت داشتن تب ۳۹ درجه سانتی گراد یا بالاتر نیاز به مراقبت های پزشکی دارد.
• کودکان با سنین بالاتر و بزرگسالان با تب بالای ۴۶ درجه سانتی گراد در صورت موثر نبودن درمان های اولیه نیاز به مراقبت های پزشکی خواهند داشت.
• تب ۴۲ درجه سانتی گراد برای مدت زمان طولانی در صورت عدم درمان به موقع می تواند منجر به توقف عملکرد بدن و آسیبهای مغزی شود.
• همچنین در صورت مشاهده هرگونه تب برای مدت زمان بیش از ۴۸ تا ۷۲ ساعت و در کودکان زیر ۲ سال بیش از ۲۴ تا ۴۸ ساعت، می بایست هرچه سریعتر به پزشک مراجعه شود.

لباس های کمتری به تن کنید.
هرچند که ممکن است در هنگام تب احساس سرما کنید، اما در واقع دمای بدن شما بیش از اندازه بالا رفته است و برای احساس گرما نیاز به کاهش دمای بدن خود دارید. با پوشیدن لباس های راحت، کمتر و نازکتر اجازه دهید حرارت اضافی بدن خارج شود. در صورت نیاز تنها از یک لحاف نازک و خنک استفاده کنید.
• پوشیدن لباس های ضخیم زمستانه و استفاده از پتو می تواند در صورت تب داشتن خطرناک باشد زیرا باعث افزایش دمای هرچه بیشتر بدن خواهد شد.

دمای اتاق را در حد مناسب نگه دارید.
بالا نگه داشتن دمای اتاق جلوی از دست دادن حرارت اضافی بدن را خواهد گرفت، اما از سوی دیگر دمای اتاق نباید بیش از حد سرد باشد. لرز داشتن یک واکنش طبیعی بدن است که سعی دارد با این روش دمای بدن را افزایش دهد. بنابرین اگر اتاق آنقدر سرد است که در حال لرزیدن هستید این موضوع باعث می شوید تب شما بیشتر شود.
• اگر اتاق گرم و دم کرده است کمی پنجره را باز کنید یا اینکه از پنکه استفاده کنید.

با استفاده از آب دمای بدن را کاهش دهید.
قرار دادن پارچه نم دار بر روی پوست روش بسیار خوبی است برای کاهش دمای بدن؛ اما بهتر است مراقب باشید که بیش از اندازه خود را خنک نکنید. یک پارچه یا حوله نم دار روی پیشانی، پاها و دستها قرار دهید یا یک اسفنج با آب ولرم روی بدن بکشید. آب مورد استفاده می بایست ولرم باشد تا در واکنش باعث ایجاد لرز در بدن نشود.
• حمام یا دوش گرفتن با آب ولرم روش آسان وخوشایندی برای کاهش تب به شمار می آید. اما از دوش آب سرد به دلیل ایجاد لرز و همچنین دوش آب گرم پرهیز کنید. تنها کافیست آب ولرم یا کمی از دمای اتاق بالاتر باشد.
• شستشو با اسفنج و آب ولرم برای کاهش تب در کودکان گزینه مناسبی است.
• ممکن است شنیده باشید که استفاده از الکل بر روی پوست می تواند باعث کاهش تب در بدن شود اما الکل از طریق پوست جذب شده و باعث مسمومیت خواهد شد؛ پس فقط از آب استفاده کنید.

برای کاهش تب از دارو های بدون نیاز به نسخه پزشک استفاده کنید.
اگر تب امان شما را بریده است می توانید دارو های تب بر یا کاهش دهنده تب مانند “استامینوفن” یا “ایبوپروفن” مصرف کنید که بدون نسخه پزشک از داروخانه قابل تهیه هستند. مطمئن شوید که هنگام مصرف از دوز مجاز توصیه شده فراتر نروید.
• استامینوفن می تواند باعث کاهش تب، همچنین کاهش درد و دیگر عوارض جانبی در بدن شود. اگر از مشکلات کبدی رنج می برید، بدون مشورت با پزشک استامینوفن مصرف نکنید.
• آسپرین نیز می تواند برای کاهش تب در بزرگسالان مورد استفاده قرار بگیرد اما برای مصرف کودکان به هیچ وجه توصیه نمی شود زیرا مصرف آسپیرین با ایجاد یک بیماری بسیار جدی بنام “سندرم ری” مرتبط است.
• به خاطر داشته باشید که مصرف دارو می تواند احساس بهتری به شما بدهد اما علت اصلی ایجاد بیماری که منجر به تب شده است را درمان نمی کند. اگر احتمال عفونت باکتریایی وجود دارد می بایت هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید و تمام دارو های تجویزی را مطابق با دستور پزشک با دقت مصرف کنید.

به اندازه کافی استراحت کنید.
با استراحت و خواب بیشتر به بدن در مبارزه با بیماری کمک کنید. این موضوع به معنای ماندن در رخت خواب برای تمام روز نیست بلکه تنها سعی کنید خودتان را خسته نکنید و فعالیت بی مورد نداشته باشید.
• در خانه ماندن برای بهبودی هرچه بیشتر ایده خوبی است زیرا علاوه بر استراحت بدنی از انتشار ویروس و عفونت باکتریایی به دیگران نیز جلوگیری می شود.