موزه هنرهای معاصر و مدرن در پراگ از روز شنبه، ۶ فوریه آثاری از آی وِی‌وِی را به نمایش گذاشته، امری که امکان حضور این هنرمند پرآوازه چینی را در جمهوری چک فراهم آورده اما آی وِی‌وِی این بار نوک پیکان انتقادات خود را به سوی جوامع اروپایی گرفته است.
حضور «آی وِی‌وِی»، هنرمند معترض چینی، در پراگ مقارن شده با بحران پناهجویان در اروپا، و جمهوری چک، جایی‌است که یکی از افراطی‌ترین سیاست‌ها را علیه پناهجویان پیش گرفته است با بازداشت طولانی‌مدت آنها، ضبط پول‌هایی که به همراه آورده‌اند، برپایی کمپ‌هایی که «بدتر از زندان» توصیف شده‌اند و مخالفت با تقسیم پناهجویان در کشورهای اروپایی.
عصر جمعه، ۵ فوریه سالنی که در دانشکده فلسفه دانشگاه چارلز میزبان آی وِی‌وِی است، مملو از جمعیت شده، امری که انگار اینجا خیلی معمول نیست تا جایی که رئیس کتابخانه واتسلاو هاول، یکی از برگزارکنندگان این نشست، می‌گوید که آخرین بار سال ۱۹۶۴ شاهد پر شدن این سالن بوده، زمانی که آلن گینزبرگ، شاعر پرآوازه نسل بیت در آمریکا، آنجا آمده بود.
برنامه شکل پرسش و پاسخ دارد و آی وِی‌وِی حدود یک ساعت و نیم باید به پرسش‌هایی پاسخ دهد که بیشتر درباره حقوق بشر و شرایط آزادی بیان در کشور چین است تا هنر، حتی اگر اولین جمله‌ای که در معرفی خود بیان کند، این باشد:
«من یک هنرمندم…»
راست آن‌که هنر آی وِی‌وِی با سیاست پیوند خورده، گیریم که خیلی از چیدمان‌ها، مجسمه‌ها و عکس‌هایش بی‌ارتباط با موضوعات سیاسی به نظر برسد، اما مواجهه‌ و تقابلی که آی وِی‌وِی برای سال‌های طولانی با نظام توتالیتر چین داشته، از او شخصیتی عصیان‌گر ساخته، آن‌گونه که یکی از معروف‌ترین جملاتش چنین است:
«خودت باش، خارج از نظام و البته که این امر خطر بسیاری دارد، اما برای کسی که چنین انتخابی می‌کند، امری معنابخش است.»