گزارش ها حاکی از آن اند، که تهیه هواپیماهایی که ظرفیت مبارزه با طالبان را داشته باشند دو سال تاخیر داشته است و حمایت نیروی هوایی ناتو از عمیلیات زمینی نیروهای کشور نیز به پایین ترین میزان ممکن کاهش یافته است. به این دلیل نیروی هوایی کشور در تلاش تهیه کردن ابتدایی ترین حمایت هوایی است.
نیروهای نظامی کشور به حدی با کمبود هواپیماهای جنگی مواجه اند که در اواخر سال گذشته با شلیک تفنگ خودکار و راکت از هلیکوپترهای ترانسپورتی “ام آی 17” ساخت روسیه شروع کردند.
کمبود تجهیزات هوایی برای 350 هزار پلیس، سرباز و پرسونل امنیتی نگران کننده است که در سراسر کشور با شورشیان در جنگ قرار دارند و هر هفته حدود 100 نفر از آنان جان می‌دهند.
نیروهای امنیتی کشور می‌گویند که بدون داشتن تجهیزات هوایی در شکست دادن دشمن با مشکل مواجه اند، خصوصاً حالا که هزاران تن از نیروهای بین المللی که از آن‌ها حمایت می‌کردند، ماموریت جنگی خود را پایان داده اند.
ناتو فعلاً 390 خلبان “پیلوت” افغانستان را آموزش و مشوره می‌دهد که اکثرشان تجربه تاکتیک‌های جنگی را ندارند و شمار محدود هلیکوپتر و طیاره ‌به نیروی هوایی کشور وعده داده شده است. این نیرو فعلاٌ حدود 140 هواپیما دارد که اکثراً هلیکوپترهای ترانسپورتی اند.
نیروی هوایی افغانستان به طور موقت از سلاح خودکار 22 میلی متری و راکت 57 میلی متری از هلیکوپترهای “86 ام آی – 17” برای تکمیل مأموریت های هوایی خود استفاده می‌کنند. این نیروها تنها پنج هلیکوپتر بزرگ‌تر جنگی “ام آی – 35” دارند.
جنرال میشایل رودشتاین، فرمانده ماموریت آموزش ناتو برای نیروی هوایی افغانستان گفت در هر جایی که این نیروها وارد جنگ می‌شوند این هواپیماها تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنند.
نیروی هوایی کشور تا ماه جون چند فروند هلیکوپتر “ام دی- 530” خواهند داشت که کوچکتر، سریعتر و مجهز با زره و سلاح خودکار “ام-2 برونینگ” است. شش فروند از این نوع هلیکوپتر ماه آینده خواهند رسید.
در اوج مأموریت ناتو در افغانستان در سال 2011، نیروهای ایتلاف نزدیک به 133 هزار عمیلیات هوایی انجام دادند که از این میان 34 هزار آن حمایت نزدیک هوایی از نیروهای زمینی بود. سال گذشته نیروی هوایی افغانستان هفت هزار عمیلیات هوایی انجام داد.
در سال 2011 یک خلبان “پیلوت” نیروی هوایی کشور در میدان هوایی کابل بر سربازان امریکایی آتش گشود و نه تن را به قتل رساند. سال بعدی¬اش ایالات متحده امریکا تحقیقاتی راجع به این اتهام شروع کرد که برخی خلبانان “پیلوت‌ها” در پروازهای ثبت نشده مواد مخدر انتقال می‌دهند.
نیروی هوایی افغانستان هنوز در انتظار دریافت 20 فروند هواپیمای “سوپر تکانوی ای -29” است که قادر به پرتاب بمب‌های 500 پوندی می باشد. قرار بود این هواپیماها در اواسط 2012 برسند، اما تحویل دهی آن‌ها به دلیل مشاجره قانونی به تعویق انداخته شده و قرار است در ماه دسامبر سال جاری میلادی برسند.
با وجود بهبود ظرفیت نیروی هوایی کشور، ناتو در ماموریت آموزشی خود باید خلبانان “پیلوت‌های” افغان را هم در بخش پرواز و هم در بخش استفاده تاکتیکی از هواپیما آموزش دهد.