گروهی از نقاشان افغان آستین برزده‌اند تا تصویرهای همدلی و همدیگرپذیری را در شهر خشونت‌زده کابل رسامی کنند. این تیم نقاشان، دیوارها و موانع سمنتی کابل را در پشت رسامی‌هایی با پیام همزیستی مسالمت‌آمیز پنهان می‌کنند.
یکی از تصاویر شتر کوچی را نشان می‌دهد که قلب بار کرده و بار محبت انتقال می‌دهد. این تصویر توجه همه رهگذران جاده‌های کابل را به خود جلب می‌کند. در نگاه اول کسی نمی‌فهمد که هدف از این نقاشی چیست و چرا چنین تصویری را بر دیوار شهر رسامی کرده‌اند.
آن‌سوتر کودکی که یک بانگی بر شانه دارد، به جای سطل‌های آب دو قلب را انتقال می‌دهد. رهگذران در باره این نقاشی‌ها از همدیگر می‌پرسند و هرکسی به اندازه فهم خود در باره این نقاشی‌ها چیزهایی می‌گویند.
تصویر دیگر، نقشه زخمی افغانستان را با رنگ سرخ نشان می‌دهد که به سه قسمت تقسیم شده است. نقاشان در این رسامی، پیکر زخمی افغانستان را توسط بنداژ پیچیده‌اند تا به این صورت آن را التیام بخشند. جمله «تن میهن به مرحم احتیاج است» در زیر این تصویر نوشته شده است.
کبیر مکمل، یکی از نقاشان درباره هدفش از این اقدام می‌گوید: «این اولین‌بار است که ما توانستیم تا روی دیوارهای سمنتی و محافظتی نقاشی کنیم. ما دیر زمانی در پشت این دیوارها بوده‌ایم. این دیوارها با سیم‌های خاردارش تاثیر بسیار بدی بر روان مردم دارد. این دیوارها بین این طر و آن طرف [حکومت و مردم] جدایی ایجاد کرده‌اند.»
نه تنها پسران جوان، بلکه دختران نیز در این عرصه کارهای ارزشمندی انجام داده اند. شماری از آنان حتی گرافیتی های سه بعدی را بر دیوارها و جاده های برخی از شهرها کشیده اند.
اخیرا یک موسسه به نام “هینداره” دوره های آموزشی گرافیتی را برای شماری از جوانان راه اندازی کرده تا آنان از این طریق پیام صلح، دوستی، احترام متقابل، احترام به حقوق زنان و حقوق بشر را به ولسوالی ها و مناطق دوردست برسانند.