بیش از دو هفته از نبرد دانگام می ‌گذرد. دانگام یکی از ولسوالی ‌های مرزی ولایت کنر است که از مدتی به این ‌سو شاهد هجوم گسترده‌ ی نیروهای طالبان است.

شمار زیادی از مردم در اثر این هجوم خانه ‌های‌ شان را ترک و از منطقه فرار کرده ‌اند. حمله به دانگام، به یک تعبیر دیگر هم بسیج مردمی را در برابر طالبان شکل داد و هم یک هماهنگی قوی نظامی را میان نیروهای نظامی کشور باعث شد.
روز گذشته شماری از خبرنگاران فرصت یافتند تا از خطوط مقدم جنگ در ولسوالی دانگام دیدن کنند. در این دیدار، فرصت گفتگو با مقامات امنیتی و اداری کنر نیز میسر شد.
حسیب صدیقی، سخنگوی امنیت ملی، که در جمع خبرنگاران در خط مقدم جبهه صحبت می ‌کرد، از هماهنگی میان هر سه نهاد امنیتی یاد کرد و یکی از موارد موفقیت نیروهای نظامی افغان را در برابر طالبان، ایجاد هماهنگی میان این نهادها خواند. او گفت که نیروهای امنیتی در دانگام به حمایت قیام خودی مردم در برابر طالبان حضور یافته ‌اند و این حضور نماد حمایت نیروهای امنیتی از مردم کشور است.
صدیقی می ‌گوید که به اساس اطلاعات آنان، رهبری این جنگ را والی نام گذاشته ی طالبان در کنر به ‌دوش دارد. او می‌گوید: “رهبری این جنگ را والی نام نهاد طالبان به اسم عمر مخلص و فرماندهی عملی جنگ را شخصی به نام قاری ضیا‌الرحمان به عهده دارد که ولسوال نام نهاد طالبان در ولسوالی دانگام است.”
به قول سخنگوی ریاست عمومی امنیت ملی، در این جنگ بیشتر از هزار نفر شرکت دارند که در میان ‌شان تروریستان خارجی به ‌ویژه تروریستان مربوط به لشکر طیبه به مشاهده رسیده ‌اند؛ لشکری که مقر آن در پاکستان است.
حسیب صدیقی پنج مورد را به‌ عنوان اهداف اساسی راه‌ اندازی این جنگ از سوی تروریستان می‌ خواند. به قول او: “در این جنگ، اهداف تروریستان به پنج نقطه خلاصه می ‌شود که اول ایجاد پایگاه دایمی در ولسوالی دانگام و انتقال پایگاه دایمی ‌شان از آن سوی مرز به قلمرو کشور بود. دوم دفع موانع راه ‌های اکمالاتی تروریستان به دانگام و به ولایت نورستان بود. سوم انسداد مسیرهای اکمالاتی نیروهای امنیتی افغان میان ولسوالی‌های غازی ‌آباد به ولسوالی‌های کامدیش و برگ متال ولایت نورستان بود. اما مهم ‌ترین هدف آنان، سرکوبی انگیزه خیزش مردمی در برابرشان بود.”
با آن ‌که این عملیات از سوی هر سه نهاد امنیتی انجام می‌ شود، اما فرماندهی عملیات را ارتش ملی افغانستان به عهده دارد. تورن جنرال محمد زمان وزیری، فرمانده قول اردوی ۲۰۲ سیلاب، فرمانده این عملیات است. او این حمله را “از جانب تروریستان بالای مردم و نیروهای امنیتی کشور” و “یک حمله تمام‌ عیار” می‌خواند. به قول جنرال وزیری، هدف تروریستان از حمله به دانگام، تسخیر این ولسوالی و سپس حمله به ولسوالی‌های اسمار، غازی‌آباد، ناری و سایر ولسوالی ‌های مرزی بود. او می ‌گوید که این جنگ خالی از چالش نیست و وضعیت اراضی و هم ‌چنان جنگل ها و در ضمن اراضی ماین ‌گذاری‌شده از جمله مشکلات این جنگ است، اما با این وضعیت نیروهای امنیتی افغان توانسته ‌اند پیشروی‌های خوبی داشته باشند.
جنرال حبیب ‌الله سید خیلی، قوماندان امنیه ولایت کنر نیز می‌ گوید که نیروهای امنیتی به زود ترین فرصت برای دفاع از مردم وارد عمل شده‌ اند. به قول او زمانی که طالبان و تروریستان به ظلم بالای مردم محل پرداختند و مردم در برابر شان قیام کردند، نیروهای امنیتی به دفاع از مردم و خاک افغانستان به زود ترین فرصت وارد عمل شدند و مردم را نجات دادند. به ‌گفته ی جنرال سیدخیلی در این جنگ: “یک ‌صدوپنجاه ‌وهفت تروریست کشته شده و یک‌ صدو دوازده تن ‌شان زخمی‌اند که عملا در میدان جنگ باقی مانده ‌اند.”
این جنگ تلفاتی را بر نیروهای امنیتی افغان نیز وارد کرده است. به قول جنرال وزیری، در این جنگ تا کنون “در حدود بیست تن از سربازان نیروهای امنیتی زخم برداشته ‌اند و در حدود شش تن شهید شده‌اند.”
با این حال، به ‌نظر می ‌رسد که جنگ دانگام مدت زیادی به طول خواهد انجامید. هوای سرد زمستان، اراضی دشوارگذر، جنگل ها از مشکلاتی ‌اند که این جنگ را طول می ‌دهند. هم ‌مرز بودن ولسوالی دانگام با پاکستان و باز بودن راه‌ های اکمالاتی طالبان نیز یکی دیگر از عوامل جدی طولانی شدن این جنگ است. با این حال، به‌ گفته ی جنرال وزیری، نیروهای امنیتی با استفاده از تاکتیک‌ های نظامی به‌ گونه یی به پیشروی ادامه خواهند داد تا از تلفات جلوگیری شود.
شجاع ‌الملک جلاله، والی کنر، عوامل جنگ را به یک سال قبل ربط می ‌دهد. به قول او، تقریبا دو سال پیش میان طالبان و مردم محل درگیری صورت گرفت که در اثر آن یکی دو تن از مردم محل جان‌ شان را از دست دادند. این وضعیت دو سال ادامه یافت تا این‌ که مردم محل در برابر طالبان برخاستند و دست به قیام مردمی زدند. طالبان در برابر این عمل مردم محل، افراد خود را از چند ولسوالی بسیج و بر دانگام حمله کردند، زیرا به باور آنان اگر جلو خیزش‌ های مردمی را نگیرند، این امر می ‌تواند به سایر محلات تحت کنترول طالبان سرایت کند.
به‌ گفته والی کنر، تا کنون در حدود پنج ‌صدو پنجاه خانواده در اثر جنگ‌ های طالبان از ولسوالی دانگام بی ‌جا شده ‌اند. این شمار، تنها خانواده‌ هایی را در بر دارد که از سوی دولت ثبت و راجستر شده‌ اند. به‌ گفته آقای جلاله، شمار زیای از خانواده ‌ها از یک منطقه دانگام به منطقه دیگر نقل مکان کرده‌ اند و شماری از آنان هم پیش از آغاز روند ثبت و راجستر، به سایر ولایت ‌ها رفته ‌اند. آقای جلاله، با این وضعیت شمار بی ‌جاشدگان را بیشتر از آن ‌چه می ‌داند که در نزد دولت ثبت شده است.
با این حال، به قول والی کنر هنوز حدود چهارهزار خانواده در معرض تهدید جدی طالبان قرار دارند و خطر بی ‌جا شدن آنان را تهدید می‌ کند.
جنگ دانگام در وضعیتی شدت می ‌گیرد که روز گذشته مسوولیت‌ های امنیتی به ‌صورت کل از نیروهای خارجی به نیروهای افغان سپرده شد. این در حالی است که هنوز امکانات و تجهیزات نیروهای افغان محدود است و این نیروها به تجهیزات و آموزش‌های بیشتر نیاز دارند. آگاهان به این باوراند که نیروهای افغان در وضعیت و امکانات موجود، تنها با هماهنگی بهتر می ‌توانند به جنگ تروریزم بروند.