سیداسماعیل بلخی به عنوان ‘یک شخصیت اجتماعی – سیاسی، ادبی فرهنگی به سر برده’ و از دو وسیله برای اصلاح جامعه استفاده کرده است.
سید حسینی فطرت، شاعر و نویسندۀ افغان مقیم در ایالات متحده با ذکر این مطلب در گزارشی گفت “بلخی برای تامین عدالت اجتماعی و وحدت ملی تلاش ورزیده و در آن راستا از شعر و ادبیات و منبر، سخنرانی و ترویج شفاعی و زبانی استفاده کرده است.”
بلخی که به گفتۀ سید اسحق شجاعی، نویسندۀ کتاب “ستارۀ شب دیجور” که زندگی و فعالیت های بلخی را احتوار می کند؛ در ولسوالی بلخاب سرپل به دنیا آمده بود “مرد دردمندی بود که علیه موانع رشد استعداد ها و کارکرد های نسل آن زمان صدا بلند کرد” اما بیش از پانزده سال را در زندان سپری کرد.