پس از چند سال بحث و تبادل‌نظر، سرانجام نپال به‌طور رسمی دارای قانون اساسی تازه‌ای می‌شود. بر اساس این قانون اساسی تازه، نپال یک جمهوری فدرال و سکولار است که ۷ ایالت دارد.
این در حالی است که مخالفان خواهان آن هستند که نپال کشوری هندو مذهب باشد.همزمان، برخی از اقلیت‌های نژادی کشور از این ترس دارند که قانون اساسی تازه موجب تبعیض علیه آن‌ها شود. در همین رابطه تظاهرات برخی از اقلیت‌های نژادی در جنوب نپال، هفته‌ها برخی از نقاط کشور را با اعتصاب و نا‌آرامی مواجه کرده بود.
بر اساس گزارش‌ها در این ناآرامی‌ها، دست‌کم ۴۰ نفر کشته شدند و در همین رابطه در برخی از نقاط مقررات منع آمدوشد برقرار شد.
در همین حال مشاور رسانه‌ای نخست‌وزیر نپال به خبرگزاری رویترز گفته است که قانون اساسی تازه خواسته‌های جوامع مختلف کشور را برآورده می‌کند و سندی همه‌شمول است.
به دنبال درگیرهای داخلی در نپال و امضاء قرارداد صلح بین مخالفان مائوئیست و دولت نپال در سال ۲۰۰۶ میلادی که به ۱۰ سال درگیری در کشور پاپان داد، مائوئیست‌ها خواهان تدوین قانون اساسی تازه برای کشور شدند.
در سال ۲۰۰۸ میلادی مائوئیست‌ها در انتخابات مجلس مؤسسان باهدف تدوین قانون اساسی تازه پیروز شدند. اما مشکلات زیاد و اختلاف‌نظرها، تدوین قانون اساسی تازه کشور را به مشکل روبرو کرد.
تشکیل مجلس مؤسسان در عمل به ۲۴۰ سال پادشاهی در این کشور هیمالیایی خاتمه داد. نپال در حدود ۲۸ میلیون نفر جمعیت دارد و در شمال هند واقع است. این کشور هنوز با مشکلات ناشی از زلزله شدید که در ماه آوریل رخ داد دست‌وپنجه نرم می‌کند.