خاکستر پیکر گابریل گارسیا مارکز، برنده جایزه نوبل ادبیات، از ماه دسامبر امسال به‌صورت دائم در مرکز تاریخی شهر کارتاخنا در کلمبیا به نمایش گذاشته می‌شود.
مارکز که آوریل سال گذشته در مکزیک درگذشت، سال‌ها در شهر کارتاخنا زندگی کرده بود. او شماری از آثارش ازجمله “عشق سال‌های وبا” را در این شهر نوشت.
تصمیم همسر و دو پسر مارکز برای انتقال خاکستر پیکر این نویسنده کلمبیایی به شهر کارتاخنا، با استقبال بسیاری در کلمبیا روبه‌رو شده است.
مارکز در سال ۱۹۴۸ وارد این شهر شد و در روزنامه‌های محلی به‌عنوان روزنامه‌نگار، شغلی یافت. او تا پایان عمرش، به‌طور مرتب به این شهر سفر می‌کرد و تعطیلات خود را در آنجا می‌گذراند.
نویسنده رمان “صدسال تنهایی” همچنین مرکزی برای آموزش روزنامه‌نگاران آمریکای لاتین در این شهر تأسیس کرده است.
خیمه آبلو، مدیر این مرکز گفته است:”مارکز خانه‌اش را در کارتاخنا ساخت، بسیاری از اعضای خانواده‌اش در آنجا زندگی می‌کنند و شهری است که پدر و مادرش در آنجا دفن شده‌اند.”
به گفته او” باوجودآنکه مارکز و همسرش سال‌ها خارج از کشور زندگی کردند، اما حتی برای لحظه‌ای هم غیر کلمبیایی نشدند.”
مارکز در سال ۱۹۲۷ در کلمبیا به دنیا آمد اما سه دهه آخر عمرش را در مکزیک زیست. او که در سال ۱۹۸۲ برنده نوبل ادبیات شد، از بزرگ‌ترین چهره‌های ادبیات اسپانیایی و آمریکای لاتین محسوب و از او به‌عنوان پیشتاز سبک رئالیسم جادویی یاد می‌شود.
گذشته از صدسال تنهایی و عشق سال‌های وبا، تقریباً تمامی دیگر آثار او، ازجمله پاییز پدرسالار، گزارش یک قتل، ساعت شوم، ژنرال در هزارتوی خود، خاطرات دلبرکان غمگین من، کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد، از عشق و شیاطین دیگر، زیباترین غریق جهان، گزارش یک آدم‌ربایی، سفر پنهانی میگل لیتین به شیلی، زیستن برای بازگفتن و یادداشت‌های روزهای تنهایی به فارسی ترجمه و منتشرشده‌اند.