اگر عمیق نگاه کنیم در وجود ما چیزی هست به نام عقل. اگر به ندای درون خود گوش دهید. فرآیند آرام یادگیری را می بینید، صدای آرامی را میشنوید و احساس میکنید که وقتی کاری انجام میدهید کسی با شما حرف میزند. هنوز نامفهوم است صدایی آرام که باید ساکت بمانید و حواستان را جمع کنید تا آن را بشنوید شاید آنرا جزء خودآگاهی خود بدانید.
ولی وقتی کار بدی انجام میدهید و تقاضای معذرت خواهی میکنید صدای آن را میشنوید. هنگامی که کار درستی انجام میدهید باز آن را میشنوید، و همه شما میدانید که راه فراری از آن وجود ندارد.
وقتی به ندای درون خود گوش می دهید و احساس می کنید به شما کمک میشود، کمکی که بر روی شانه های شماست و به شما گوشزد میکند. نکته طلایی و کلیدی این است که وقتی صدای درون را میشنوید بفهمید که به شما میگوید چه کاری را انجام داده و چه کاری را انجام ندهید. سعی کنید که به ندای درون خود توجه کنید و بعد کار را انجام داده و پس از آن واکنش را بررسی کنید. با استفاده از این کار میتوانید به شرایط راحتتری دست یابید.
فرض کنید که یک بچه دارید و در کناری ایستاده و قرار است چیزهایی را برای او توضیح دهید. فرض کنید این سوالات مطرح میشود که چرا این کار را کرده؟ چی درست و چی غلط است؟ آیا باید این کار صورت میگرفت؟ به او میگوید باید پاسخگو باشد. در چنین شرایطی خودتان هم پاسخ دهید. شما خیلی چیزها را میدانید و نیاز دارید بیشتر بدانید . گوش دهید، همه چیز در درون شماست. اگر میخواهید به یک مشاور اطمینان کنید، راستی او چه کسی میتواند باشد؟ بهترین شخص خودتان هستید چرا که از تمام حقایق آگاهی دارید و از اطلاعات و تجربیات خود باخبرید.

هیچ کس اینگونه نیست، هیچ کس نمیتواند بهتر از خودتان به درونتان راه پیدا کند. ببینید که چه اتفاقی در حال رخ دادن است. اکنون باید یک نکته مشخص شود ولی گوش دهید. بسیاری به جای صدا حس میکنند و گویی چیزی آنها را ندا میدهد ولی اگر صدا هم باشد در بسیاری از مواقع سخن میگوید ولی مانند حسابهای مغز نیست اگر چنین است است ممکن است آن را در میان واژگان تکه شده مغز گم کنید البته این امر پیش بینی علمی ندارد.
این مساله بسیار مهم است، کاری که انجام میدهید، تصمیمات بزرگ، نوع رفتار از آن جمله است. اگر شما از خود سوال کنید به پاسخ خود خواهید رسید.