فقر و بیکاری دوعلت عمده است که جوانان افغاستان را به سوی مخالفان دولت، مهاجرت های غیر قانونی، قتل، دزدی و مواد مخدر می کشاند.

تیمورشاه اسحاقزی معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان وضعیت جوانان افغان را نگران کننده و سال های اخیر را بد ترین سال ها برای جوانان افغان می گوید.

آقای اسحاقزی نقش جوانان را در روند صلح افغانستان بسیار مهم می داند و تأکید می کند که اگر حکومت پیشبرد موفقانه روند صلح را انتظار دارد، باید به جوانان فرصت دهد و برای ایجاد فرصت ها سرمایه گذاری کند:

” آن جوانانی که می روند به صفوف مخالفان مسلح دولت و یا به مواد مخدر و مهاجرت های غیر قانونی رو می آورند سالانه شمار آنان در نزد ما به یک صد هزار تخمین شده است.

همین بیکاری ها سبب شده است تا این جوانان زیر تأثیر بروند و از سوی مخالفان مسلح دولت شستشوی مغزی می شوند و سر انجام جوانان ما قربانی می شوند و عدم توجه به این جوانان است که کشور را به سوی بدبختی و بی ثباتی می برد. هم اکنون جوانان ما در صفوف پولیس کشته می شوند.”

افغانستان کشوری است که هم اکنون شصت درصد نفوس اش را جوانان کمتر از ۲۵ سال تشکیل می دهد.

وزارت اطلاعات و فرهنگ این کشور باور دارد که اگر حکومت در بخش رشد جوانان افغان سرمایه گزاری کند، صلح در این کشور تا اندازهء تأمین خواهد شد.

معین این وزارت هم چنان از حکومت افغانستان می خواهد تا قانون گزینش وزرا که بر بنیاد آن یک وزیر باید ۳۵ سال داشته باشد را باز نگری کند و برای جوانان که در سنین ۲۵ سال هستند، فرصت راه یافتن به کرسی های کابینه داده شود.

او می افزاید که این وزارت پیش نویس استراتیژی پنج ساله را به منظور رشد و فراهم سازی زمینه کار برای جوانان کشور به ریاست جمهوری فرستاده و این پیشنهاد از سوی کابینه افغانستان نیز تائید شده است.

اما حکومت باید چه برنامه ها را برای برداشتن چالش ها از سر راه جوانان روی دست گیرد.

“انیت ساکس رابرتسن” نماینده صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در افغانستان می گوید که حکومت این کشور با فراهم سازی زمینه کار و فرصت های پیشرفت جوانان در بخش آموزش و پرورش می تواند تمامی این نگرانی ها را از میان بر دارد.

خانم رابرتسن وضعیت دختران جوان بخصوص دختران زیر سن را که قربانی سنت های ناپسند در افغانستان شده اند، نگران کننده می داند و از حکومت این کشور می خواهد تا برای دخترانی که قربانی خشونت های خانواده گی شده اند زمینه آموزش و پرورش را فراهم سازد:

“موضوعاتیکه در این گزارش به دست آمده است و قابل نگرانی می باشد بخش های صحی، تعلیمی و خصوصاً بیکاری جوانان است.

گزارش نشان می دهد که تا حدی در این بخش ها پیشرف صورت گرفته و برای ترقی اقتصاد اجتماعی در کشور باید پیشرفت های لازمی صورت گیرد. به خصوص برای دخترانی که قربانی خشونت های خانواده گی و سنت های ناپسند شده اند.”

نگرانی ها از وضعیت جوانان افغان در حالی مطرح می شوند که هم اکنون صد ها جوان در کشور به علت بیکاری پس از پایان تحصیلات شان بی سرنوشت هستند.

حتا گفته شده است که شماری از جوانان کشور به علت همین بیکاری و بی سرنوشتی دست به خودکشی نیز زده اند.