به اساس یک نظر سنجی، زنان نسبت به مردان در برنامه های کمک‌رسانی برای پناه‌جویان نقش گسترده دارند. این یافته ها نشان می دهد که ۷۸ درصد رضاکاران زنان بوده که از این میان ۶۸ در صد آنان دارای تحصیلات عالی اند.
به تازگی دانشگاه بن راین سیگ (هوخ شوله بن-راین-سیگ) با رضاکارانی که سرگرم مددرسانی برای پناه‌جویان در نقاط مختلف آلمان هستند، گفتگویی را از طریق انترنت انجام داده است. در این روند بیش از ۸۰۰ رضاکار شرکت نموده و به سوالات طرح شده پاسخ ارائه کرده اند.
توماس رویب یکی از کارشناسان اقتصادی که رهبری این آمارگیری را به عهده دارد، در گفتگو با مجله “فوکس” آلمان گفت: «یافته های ما نشان می دهد که کمک رسانان به گونه شگفت انگیز گروه های هم جنس خود را برای همکاری با پناه‌جویان تشکیل می دهند که تا ۷۸ درصد آنان را زنان می سازند. در میان این زنان رضاکار ۶۸ درصد آنان دارای تحصیلات عالی می باشند».
توماس رویب می گوید، بخش دیگر پژوهش آنان نشان می دهد که بیشتر کمک رسانان در میان سنین ۲۰ تا ۳۰ سال قرار دارند. این افراد در بخش های بازرگانی مصروف فعالیت در جامعه می باشند.
به گفته او مصاحبه شوندگان در پاسخ به سوالات این آمارگیری گفته اند، آنان قصد دارند در این بخش فعالیت های خود را به پیش برده و به گونه دوامدار با پناه‌جویان به حیث رضاکار همکاری نمایند.
زنان مسلمانی که قبلا به آلمان آمده اند و در جامعه ادغام شده اند، کمتر در کمک‌رسانی به مهاجران تازه وارد سهم می گیرند.
این دانشمندی ایالت نوردراین وستفالن در جریان پیشبرد این پژوهش نسبت به عدم نقش گیری کسانی که سابقه مهاجرت داشته و در جامعه آلمان مدغم شده اند متعجب است. او گفت که در میان مددرسانان رقم زنان مسلمان اندک است و “تنها ۳ در صد می باشد”.
بخش دیگر این پژوهش نشان می دهد که زنان سوریه نسبت به زنان افغانستان در امر کمک‌رسانی برای پناه‌جویان به گونه رضاکار تحرک بیشتر داشته اند. توماس رویب در این مورد گفت: «بطور مثال در مورد زنان سوریه نسبت به زنان افغان بگونه روشن قضاوت بهتر می شود».
در حال حاضر بیشتر پناه‌جویانی که وارد آلمان شده اند را اتباع کشورهای سوریه و پس از آن افغانستان تشکیل می دهد. یافته های قبلی نشان می دهند که در میان خانواده های مهاجری که در جریان موج مهاجرت به اروپا و بیشتر به آلمان وارد شده اند، زنان و اطفال نسبت به مردان بیشتر بوده اند.
این پناه‌جویان متعلق به جامعه تقریبا بسته و پابند به ارزش های دینی خود می باشند. بیشتر اتباع این سه کشور خودرا با مردان بیگانه راحت احساس نکرده و ترجیح می دهند که مددکاران شان از جنس خودشان باشند.