برای بازیگرشدن خیلی ضربه خوردهام
خاطره عزیزی، دختری که به پای به عرصه سینما گذاشته و در مدت کوتاه، پیشرفت چشم گیری داشته است.
این بازیگر ۱۷ ساله، بار اول به همکاری موسسۀ “چهرههای ماندگار هرات” کارهای هنریاش را آغاز کرده و در مدت کمی توانسته است در بازیگری استعداد خود را نشان دهد. نظر به عادات جامعۀ افغانی، خانمها به ندرت میتوانند در فعالیتهای اجتماعی و هنری حضور یافته و با مردان رقابت کنند. اما این بازیگر جوان که در ابتدا، کارش را با هنر تمثیل در نمایشنامههای تیاتری آغاز کرده است، میگوید: “بار اول که خواستم هنر بازیگری را انجام دهم، وارد دنیای تیاتر شدم. البته از کودکی علاقمند بازیگری بودم.”
خاطره معتقد است که تشویق دیگران میتواند در پیشرفت کاری یک بازیگر بسیار مؤثر واقع گردد. او میگوید: “یک مدت تیاتر کار کردم و طرف تشویق قرار گرفتم، تا آنکه جایزۀ بهترین ممثل زن را در یکی از جشنواره ها گرفتم. این باعث شد که انگیزۀ بیشتری برای کارهای هنری پیدا کرده و بازیگری در فیلمهای سینمایی را نیز آغاز کنم، در ابتدا در چند فیلم آموزشی کار کردم.”
خاطره زمانی که توانست استعدادش را در عرصۀ تمثیل و یا بازیگری در تیاتر آشکار سازد، از آن به بعد فیلمسازان نیز سراغ او را گرفتند و در فیلمهای خود برایش نقش دادند. این بازیگر در فیلم “تعویذ” ساختۀ علی حکیم، نقش یک دختر پولداری را بازی کرده که پیش یک پیرمرد رفته و از او تعویذ میگیرد. به همین شکل، او در فیلم “یک شب زمستانی” و فیلم سینمایی بلند دیگر به نام “جمیله” ساختۀ الیاس اکرمی نقش مرکزی (جمیله) را بازی کرده است. الیاس اکرمی در این فیلم زندگی یک دختر و روابط او با یک پسر را در جامعۀ افغانی به تصویر کشیده است. خانم عزیزی میگوید: “فیلم تعویذ و فیلم جمیله هر دو برای جشنوارههای بینالمللی ساخته شده است، فیلم تعویذ تا حال در چند جشنوارۀ معتبر راه پیدا کرده اما فیلم جمیله با آنکه هنوز کاملاً آماده نشده است، بسیار فیلم عالی خواهد بود.”
این بازیگر زن با بازیگریاش در فیلمها به خصوص فیلم “جمیله” بیشتر سر زبانهای سینماگران افتاده و توانسته است در دنیای بازیگری و سینما شهرت بالایی را کسب کند.
در افغانستان عمدتاً خانوادهها مانع دختران شان در کارهای هنری مانند بازیگری در سینما و آوازخوانی و غیره میباشند. دخترانی که علاقه به کارهای سینمایی دارند باید مشکلات زیادی را هم در جامعه و هم در درون خانواده پشت سر بگذارند تا بتوانند خود را وارد کارهای هنری سازند. گذشته از آن، برای آموزش و حرفوی شدن دختران نیز مشکلات زیادی وجود دارد. آنها برای اینکه بتوانند در کارهای هنری شان حرفه ای شوند، باید جرئت و جسارت بالایی به خرج دهند. خاطره عزیزی میگوید: “مادرم آرایشگر است و پدرم در کارهای ساختمانی و معماری کار میکند. اگرچه آنها برایم اجازه دادهاند در سینما کار کنم، اما بنابر عادتهای جامعۀ افغانی، من برای اینکه بتوانم در مقابل کمرۀ فیلمبرداری قرار گرفته و درد مردم را به تصویر بکشم، تا حال بسیار ضربه خورده و رنجیدهام.”
خاطره عزیزی معتقد است که بازیگری در سینمای افغانستان هم کار بسیار ساده و هم بسیار دشوار میباشد. او میگوید: “به عنوان یک بازیگر میتوانم بگویم که سینمای افغانستان خیلی عقبمانده است و بازیگری را نیز زیاد جدی نمیگیرد. از این جهت، کار بازیگری آسان است. اما از اینکه هنوز فرهنگ بازیگری در میان مردم رواج نشده، بازیگر بودن دختران در سینما کار بسیار دشواری میباشد.”
این بازیگر جوان معتقد است که کارهای سینمایی در افغانستان بیشتر به شکل غیرمعیاری دنبال میشود. از این لحاظ، مردان نیز در کار بازیگری و دیگر کارهای سینمایی دچار مشکل میباشند.
با این حال، دخترانی که در سینما کار میکنند باید جسارت و جرئت زیادی از خود به خرج دهند تا بتوانند هم در مقابل مخالفتهای خانواده و هم در مقابل عادتهای آزاردهندۀ اجتماع ایستادگی کنند.
