شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را به تصویب رساند که توافق اتمی هفته گذشته میان ایران و گروه کشورهای ۱+۵ را مورد تأیید قرار می‌دهد و تحریم‌ها اعمال شده در قطعنامه‌های پیشین سازمان ملل علیه ایران را رفع می‌کند.
هر پانزده عضو شورای امنیت به این قطعنامه رأی مثبت دادند. قطعنامه شماره ۲۲۳۱ شورای امنیت تمام کشورهای عضو سازمان ملل را به اجرای “برنامه جامع اقدام مشترک” یا متن توافق هسته ای ایران با گروه ۱+۵ موظف می کند.
بر اساس این قطعنامه، هنگامی که ایران به تعهدات خود عمل کند، تمام قطعنامه های قبلی شورای امنیت در مورد برنامه اتمی ایران لغو می شود، اما محدودیت هایی از جمله در مورد خرید و فروش تسلیحات برای چند سال برای ایران باقی می ماند.
در این قطعنامه پیش بینی شده که اگر یکی از کشورهای طرف توافق تخلفی را گزارش کند و کمیته پیش بینی شده در توافق بروز چنین تخلفی را تأیید کند، تداوم لغو قطعنامه های پیشین باید در شورای امنیت به رأی گذاشته شود.
معنای این حرف این است که مخالفت هر یک از کشورهای صاحب حق وتو با تداوم لغو قطعنامه های پیشین، باعث باز گشتن تمام تحریم های پیشین شورای امنیت می شود و مثلا روسیه یا چین نمی توانند از برقراری دوباره تحریم ها جلوگیری کنند.
یکی از بندهای بیانیه ضمیمه این قطعنامه که به فعالیت های موشکی ایران مربوط می شود با مخالفت شدید فرمانده سپاه پاسداران ایران و بعضی نمایندگان مجلس این کشور روبرو شده است.
در این بند از ایران خواسته می شود که تا هشت سال دیگر “از هر فعالیت مرتبط با موشک های بالستیکی که با قابلیت حمل سلاح اتمی طراحی شده اند، از جمله پرتاب موشک هایی که با استفاده از تکنولوژی موشک های بالستیک ساخته شده اند” خودداری کند.
وزارت امور خارجه ایران پس از تصویب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت در بیانیه ای اعلام کرد: “توانمندی های نظامی ایران از جمله موشک های بالستیک، منحصرا برای دفاع مشروع هستند. این تجهیزات برای قابلیت حمل سلاح های هسته ای طراحی نشده اند و بنابراین، خارج از حیطه یا صلاحیت قطعنامه شورای امنیت و پیوست های آن می باشند”.