شماری از ساکنان ولسوالی‌های ولایت بادغیس به دلیل خشکسالی و نبود امنیت خانه و کاشانه شان را ترک کرده اند.

این آواره‌گان می‌گویند به دلیل اینکه جان شان را در نبردها و یا از گرسنگی از دست ندهند خانه و کاشانه خود را ترک کرده و به مرکز بادغیس آمده اند.

از یک سو خشکسالی و از سوی دیگر نا امنی در ولایت بادغیس باعث شده تا شماری از ساکنان ولسوالی‌ها، خانه و کشانه‌ شان را ترک کرده و برای گرفتن کمک به مرکز ولایت آواره شوند.

بیش از سه ماه می‌شود که ۵۰۰ خانواده در پی خشکسالی و ناامنی از ولسوالی‌ها به مرکز بادغیس آواره شده اند اما تا کنون برای آنان هیچ کمکی صورت نگرفته است.

آواره‌گان داخلی می‌گویند که در این مدت از سوی یک نهاد کمک رسان برای هر خانواده ۶ هزار افغانی کمک شده اما این مبلغ کفایت زندگی خانواده‌های آواره را نمی‌کند.

آنان می‌گویند اگر کمک لازم نسبت به آن‌ها صورت نگیرد به ولایات همجوار مانند هرات مهاجرت خواهند کرد.

در همین حال مسئولان اداره مهاجرین و عودت کنندگان ولایت بادغیس می‌گویند که بیش از ۱ هزار خانواده‌ به دلیل نا امنی و خشکسالی به مرکز این ولایت آواره شده اند.

«عبدالظاهر بادغیسی» سرپرست اداره مهاجرین و عودت کنندگان بادغیس می‌گوید که آمار آوار‌گان داخلی در حال افزایش است و اداره محلی و موسسات کمک رسان در حال آماده کردن کمک‌ها به این آواره‌گان هستند.

از سویی هم مسئولان اداره محلی بادغیس از رساندن مشکلات آوار‌گان داخلی به مرکز کشور سخن می‌زنند.

«جمشید شهابی» سخنگوی والی بادغیس می‌گوید که برای آواره‌‌گان داخلی همکاری‌های لازمه مانند پول نقد ادویه جات و خیمه از سوی نهادهای امداد رسان و اداره مبارزه با حوادث طبیعی توزیع شده است.

اعضای شورای ولایتی بادغیس کمبود مواد غذایی و غیرغذایی برای توزیع به آواره‌گان را می‌پذیرند.

در عین حال «عبدالله افضلی» معاون شورای ولایتی بادغیس به دلیل افزایش آوارگان داخلی، خواستار رسیدگی جدی به این آواره‌گان شده است.

این در حالیست که آوارگان داخلی در پی خشکسالی و درگیری‌ها میان نیروهای امنیتی و پیکارجویان طالب از ولسوالی‌های بالامرغاب، مقر و قادس به منظور زنده‌ ماندن، خانه و کاشانه شان را ترک کرده و به مرکز بادغیس آواره شده اند.