کاسیاس با قهرمانی در جام جهانی و اروپا از پرافتخارترین بازیکنان جهان است
رئال مادرید سال ۱۹۰۲ تاسیس شد و یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان است. رئالی‌ها خودشان را “بزرگ‌ترین باشگاه دنیا” می‌نامند، پر افتخار‌ترین باشگاه اروپا هستند و بیشتر ستاره‌های فوتبال دنیا برای رفتن به مادرید سر و دست می‌شکنند.
بارها رکورد جذب گرانقیمت‌ترین بازیکن جهان را شکسته و حضور فوق ستاره‌هایی مانند رونالدو (هم برزیلی و هم پرتغالی)، فیگو، زیدان، کاکا، بکام و بیل موجب شده یکی از القاب این باشگاه، “کهکشانی‌ها” باشد.
اما جدایی ایکر کاسیاس بار دیگر نشان داد که رئال مادرید گرچه از ستاره‌هایش خوب استقبال می‌کند، اما اصلا بدرقه‌کننده خوبی نیست.
کاسیاس را در برنابئو، “ایکر مقدس” صدا می‌زنند، او ۲۵ سال پیراهن باشگاه را به تن داشته، تقریبا هر عنوان باشگاهی را صاحب شده و با هر معیاری یکی از اسطوره‌های باشگاه است.
ولی شاید بتوان کنفرانس مطبوعاتی این بازیکن پیش از ملحق شدن به پورتو را نمونه‌ای از رفتار رئال با ستاره‌هایی دانست که دیگر نیازی به آن‌ها ندارد.
او در آخرین کنفرانس مطبوعاتی تنهای تنها بود. تیم برای اردوی پیش‌فصل راهی استرالیا شده بود و هیچ کس برای تشکر از بازیکنی که ربع قرن برای باشگاه عرق ریخته بود، به خودش زحمت نداد. درست است که فرصتی برای برگزاری بازی خداحافظی نبود، اما در روز آخر فلورنتینو پرس، رئیس باشگاه، یا دست‌کم یکی از مدیران باشگاه مثل امیلیانو بوتراگنو، می‌توانستند کنار او بنشینند. می‌شد تصویری از آن همه جام و افتخار که او در این مدت برد، نشان داد تا خاطره‌ای خوش از جدایی کاسیاس ساخته شود، اما هیچ کدام از این اتفاق‌ها، رخ نداد.
حالا گفته می‌شود که پرس از کاپیتان سابق تیمش خواسته که در مراسمی که به افتخارش در سانتیاگو برنابئو برگزار می‌شود شرکت کند و کاسیاس هم قبول کرده، اما به نظر می‌رسد این کار بیش‌تر از این که نشان قدردانی باشد، تلاشی است برای جبران رفتار باشگاه با اسطوره‌اش. رفتار نامناسب رئال با ستاره‌هایش فقط به کاسیاس محدود نمی‌شود و کارنامه مادریدی‌ها در این زمینه برخلاف افتخارات فوتبالی‌شان، تعریفی ندارد.